ខ្ញុំសូមផ្ដាំផ្ញើអ្នកសូមកុំបោះបង់ការសូត្រនៅចុងបញ្ចប់នៃសឡាត(មុនឲ្យសាឡាម)ថា៖ " اللَّهُمَّ أعِنِّي عَلَى ذِكْرِكَ ، وَشُكْرِكَ ، وَحُسْنِ عِبَادَتِكَ" (ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់មេត្តាជួយខ្ញុំក្នុងការរលឹកទៅចំពោះទ្រង់ ថ្លែងអំណរគុណចំពោះទ្រង់ និងធ្វើការគោពសក្ការៈឲ្យបានល្អទៅចំពោះទ្រង់ផងចុះ)។

បង្គាប់ប្រើឲ្យប្រាប់អ្នកដែលខ្លួនស្រឡាញ់ក្នុងនាមអល់ឡោះថា ខ្លួនពិតជាស្រឡាញ់រូបគេ។
ស៊ូណិតសូត្រទូអានេះនៅចុងបញ្ចប់នៃសឡាត ទាំងសឡាតដែលជាកាតព្វកិច្ច(សឡាតហ្វើរទូ) និងសឡាតស្ម័គ្រចិត្ត(សឡាតស៊ូណិត)។
ក្នុងប្រយោគនៃទូអាដ៏ខ្លីនេះ គឺមានរួមបញ្ចូលទាំងការសុំពីទ្រង់ទាំងសម្រាប់លោកិយ និងបរលោក។
ក្នុងចំណោមផលនៃការស្រឡាញ់គ្នាក្នុងនាមអល់ឡោះ គឺការផ្តាំផ្ញើគ្នាពីប្រការពិត ផ្ដល់ដំបូន្មានចំពោះគ្នា និងសហការគ្នាលើអំពើល្អនិងការកោតខ្លាចអល់ឡោះ។
អ៊ីម៉ាំ អាត់តៃពី បាននិយាយថា៖ ការរំលឹកទៅកាន់អល់ឡោះគឺជាការបើកនូវសេចក្តីស្ងប់ចិត្ត ការអរគុណដល់ទ្រង់គឺជាមធ្យោបាយដែលនាំមកនូវលាភសក្ការៈ ហើយការគោរពសក្ការៈឱ្យបានល្អត្រឹមត្រូវ គឺនឹងនាំឱ្យអ្នកចៀសឆ្ងាយពីអ្វីដែលធ្វើឱ្យងាកចេញពីអល់ឡោះ។