នៅពេលដែលខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះម្នាក់សាងបាបកម្ម បន្ទាប់មក គេពោលថា៖ “اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي” (ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសដល់ខ្ញុំចំពោះបាបកម្មរបស់ខ្ញុំផង)

ណាពី ﷺ លោកបានរាយការណ៍ពីម្ចាស់របស់លោកថា ពិតប្រាកដណាស់ នៅពេលដែលខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះម្នាក់សាងបាបកម្ម បន្ទាប់មក គេពោលថា៖ “اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي” (ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសដល់ខ្ញុំចំពោះបាបកម្មរបស់ខ្ញុំផង)។ ពេលនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលថា៖ ខ្ញុំបម្រើរបស់យើងបានសាងបាបកម្មមួយ ហើយគេដឹងថា រូបគេមានព្រះជាម្ចាស់ម្នាក់ជាអ្នកលើកលែងទោសចំពោះបាបកម្មដោយទ្រង់បិទបាំង និងអធ្យាស្រ័យចំពោះបាបកម្មនោះ ឬដាក់ទោសចំពោះបាបកម្មដែលគេបានប្រព្រឹត្ត។ ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានលើកលែងទោសឲ្យគេហើយ។ ក្រោយមក គេបានត្រឡប់ទៅសាងបាបកម្មទៀត រួចគេពោលថា៖ “رَبِّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي” (ឱព្រះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសដល់ខ្ញុំចំពោះបាបកម្មរបស់ខ្ញុំផង)។ ពេលនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលថា៖ ខ្ញុំបម្រើរបស់យើងបានសាងបាបកម្មមួយ ហើយគេដឹងថា រូបគេមានព្រះជាម្ចាស់ម្នាក់ជាអ្នកលើកលែងទោសចំពោះបាបកម្មដោយទ្រង់បិទបាំងនិងអធ្យាស្រ័យចំពោះបាបកម្មនោះ ឬដាក់ទោសចំពោះបាបកម្មដែលគេប្រព្រឹត្ត។ ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានលើកលែងទោសឲ្យខ្ញុំបម្រើរបស់យើងហើយ។ ក្រោយមក គេក៏ត្រឡប់ទៅសាងបាបកម្មម្តងទៀត រួចមកគេពោលថា៖ “رَبِّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي” (ឱព្រះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសដល់ខ្ញុំចំពោះបាបកម្មរបស់ខ្ញុំផង)។ ពេលនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលថា៖ ខ្ញុំបម្រើរបស់យើងបានសាងបាបកម្មមួយ ហើយគេដឹងថា រូបគេមានព្រះជាម្ចាស់ម្នាក់ជាអ្នកលើកលែងទោសចំពោះបាបកម្មដោយទ្រង់បិទបាំងនិងអធ្យាស្រ័យចំពោះបាបកម្មនោះ ឬដាក់ទោសចំពោះបាបកម្មដែលគេប្រព្រឹត្ត។ ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានលើកលែងទោសឲ្យខ្ញុំបម្រើរបស់យើងហើយ។ ដូចនេះ ចូរឲ្យគេធ្វើនូវអ្វីដែលគេចង់ចុះដរាបណារាល់ពេលដែលគេសាងបាបកម្ម គេបោះបង់បាបកម្មនោះវិញ និងមានការសោកស្តាយ ហើយតាំងចិត្តមិនត្រឡប់ទៅប្រព្រឹត្តបាបកម្មនោះវិញ។ ក៏ប៉ុន្តែ កិលេសតណ្ហារបស់គេបានយកឈ្នះលើរូបគេ ហើយគេក៏ធ្លាក់ទៅក្នុងបាបកម្មម្តងទៀត។ ដូចនេះ ដរាបណារូបគេនៅតែធ្វើបែបនេះដោយសាងបាបកម្ម រួចសារភាពកំហុស(តាវហ្ពាត់) នោះយើងនឹងអភ័យទោសដល់គេ។ ជាការពិតណាស់ ការសារភាពកំហុស គឺលុបបំបាត់នូវអ្វីដែលមានពីមុនមក។