“ខ្ញុំយល់ឃើញថា សុបិនរបស់អ្នកទាំងអស់គ្នាសុទ្ធតែត្រូវគ្នាក្នុងប្រាំពីរយប់ចុងក្រោយ។ ដូច្នេះ ជនណាដែលចង់ស្វែងរកយប់នោះ ចូរឲ្យគេស្វែងរកវាក្នុងប្រាំពីរយប់ចុងក្រោយនេះចុះ”។

បង្ហាញពីភាពឧត្តុង្គឧត្តមនៃយប់ឡៃឡាទុលក៏ទើរ និងជំរុញឱ្យស្វែងរកវា។
ក្នុងចំណោមគតិបណ្ឌិត និងក្តីមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់ គឺទ្រង់បានលាក់យប់ឡៃឡាទុលក៏ទើរនេះដើម្បីឱ្យមនុស្សប្រឹងប្រែងក្នុងការគោរពសក្ការៈដើម្បីស្វែងរកយប់នោះដែលនឹងបង្កើននូវផលបុណ្យរបស់ពួកគេ។
យប់ឡៃឡាទុលក៏ទើរស្ថិតនៅក្នុងដប់យប់ចុងក្រោយនៃខែរ៉ម៉ាហ្ទន ហើយសង្ឃឹមខ្ពស់ជាងគេនៅក្នុងប្រាំពីរយប់ចុងក្រោយ។
ឡៃឡាទុលក៏ទើរ គឺជាយប់មួយក្នុងចំណោមដប់យប់ចុងក្រោយនៃខែរ៉ម៉ាហ្ទន។ វាជាយប់ដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានបញ្ចុះគម្ពីរគួរអានមកកាន់ណាពី ﷺ។ ទ្រង់បានធ្វើឱ្យយប់នេះមានលក្ខណៈល្អប្រសើរជាងមួយពាន់ខែទាក់ទងនឹងពរជ័យ និងភាពរុងរឿងរបស់វា ព្រមទាំងផលបុណ្យនៃទង្វើល្អនៅក្នុងយប់នេះ។
គេឲ្យឈ្មោះយប់នេះថា “ឡៃឡាទុលក៏ទើរ” ដោយសារមូលហេតុមួយក្នុងចំណោមមូលហេតុពីរ៖ ទីមួយ មកពីពាក្យ "ឧត្តុង្គឧត្តម" ដូចដែលគេនិយាយថា "មនុស្សម្នាក់ដ៏ឧត្តុង្គឧត្តម"។ ដូច្នេះ ការភ្ជាប់ពាក្យ "យប់" ទៅនឹងពាក្យ "អាល់ក៏ទើរ" គឺជាការភ្ជាប់អ្វីមួយទៅនឹងគុណលក្ខណៈរបស់វា មានន័យថា យប់ដ៏ឧត្តុង្គឧត្តម។ វាបង្ហាញថា យប់នេះតំណែងដ៏អស្ចារ្យក្នុងន័យនៃពរជ័យ ភាពឧត្តុង្គឧត្តម និងឋានៈ។ ដូចដែលអល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា៖ ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានបញ្ចុះវា(គម្ពីរគួរអាន)នៅក្នុងយប់ដ៏មានពរជ័យ”។ (ស៊ូរ៉ោះអាត់ទូខន ៖ ៣)។ ទីពីរ មកពីពាក្យ "ការកំណត់"។ ដូច្នេះ ការភ្ជាប់យប់នេះទៅនឹងពាក្យនេះ គឺជាការភ្ជាប់ពេលវេលាទៅនឹងអ្វីដែលកើតឡើងក្នុងពេលនោះ។ មានន័យថា យប់នេះគឺជាយប់ដែលមានការកំណត់នូវអ្វីដែលនឹងកើតឡើងក្នុងឆ្នាំនោះ។ ដូចដែលអល់ឡោះបានមានបន្ទូលថា៖ “នៅក្នុងយប់នោះត្រូវគេបែងចែកនូវរាល់បទបញ្ជាដែលប្រកបដោយគតិបណ្ឌិត”។ (ស៊ូរ៉ោះអាត់ទូខន ៖ ៤)។