“កាលណាអ្នកឥស្លាមពីរនាក់ប្រយុទ្ធគ្នាដោយដាវរបស់ខ្លួន អ្នកដែលសម្លាប់គេ និងអ្នកដែលត្រូវគេសម្លាប់ សុទ្ធតែស្ថិតក្នុងឋាននរក

សមនឹងទទួលទោសចំពោះអ្នកដែលតាំងចិត្តប្រព្រឹត្តអំពើបាបក្នុងចិត្ត ហើយផ្តើមហេតុនោះ។
ការព្រមានយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរចំពោះការសម្លាប់គ្នារវាងអ្នកមូស្លីម និងបានព្រមានចំពោះអ្នកដែលប្រព្រឹត្តបែបនោះនូវឋាននរក។
ការសម្លាប់គ្នារវាងអ្នកមូស្លីមមិនចូលក្នុងការព្រមានខានលើនោះទេ ដូចជាការសម្លាប់ពួកបះបោរ និងពួកដែលបង្កវិនាសកម្មជាដើម។
ការធ្លាក់ចូលក្នុងបាបកម្មធំពុំធ្វើឲ្យជននោះក្លាយជាជនគ្មានជំនឿ(កាហ្វៀរ)ឡើយ ព្រោះណាពី សអវ លោកហៅអ្នកទាំងពីរដែលសម្លាប់គ្នានោះ ថាជាអ្នកមូស្លីម។
នៅពេលដែលជនមូស្លីមពីរនាក់សម្លាប់គ្នា ទោះជាដោយវិធីសាស្ត្រណាក៏ដោយ ទាំងអ្នកសម្លាប់គេ និងអ្នកដែលត្រូវគេសម្លាប់ គឺស្ថិតក្នុងឋាននរកដូចគ្នា។ ចំណែកឯការលើកឡើងពីដាវក្នុងហាទីស្ហខាងលើ គ្រាន់តែជាឧទាហរណ៍ប៉ុណ្ណោះ។