មានបុរសម្នាក់បានមកជួបណាពី ﷺ ហើយបានឲ្យសាឡាមថា៖ “السَّلَامُ عَلَيْكُمْ” ។ លោកក៏បានតបសាឡាមទៅបុរសនោះ។ បន្ទាប់មក បុរសនោះបានអង្គុយចុះ។ ពេលនោះ ណាពី ﷺ លោកបានមានប្រសាសន៍ថា៖ “ដប់”។

អ្នកមកដល់ត្រូវផ្តើមឲ្យសាឡាមទៅកាន់អ្នកអង្គុយមុន។
ផលបុណ្យកើនឡើងអាស្រ័យទៅតាមពាក្យឲ្យសាឡាម។
ទម្រង់ពេញលេញនៃពាក្យឲ្យសាឡាមគឺ៖ “السَّلَامُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ” (សូមសន្តិភាព និងក្តីមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះ ព្រមទាំងពរជ័យរបស់ទ្រង់កើតមានដល់អ្នក)។ ហើយពាក្យតបសាឡាមដែលល្អជាងគេបំផុតគឺ៖ “وعَلَيْكُمُ السَّلَامُ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ” (ហើយសូមសន្តិភាព និងក្តីមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះ ព្រមទាំងពរជ័យរបស់ទ្រង់កើតមានដល់អ្នកដូចគ្នា)។
លំដាប់នៃពាក្យឲ្យសាឡាម និងការតបសាឡាមមានភាពខុសគ្នា ហើយផលបុណ្យក៏ខុសគ្នាដែរ។
បង្រៀនមនុស្សឱ្យធ្វើល្អ និងណែនាំដាស់រំលឹកពួកគេឱ្យស្វែងរកអ្វីដែលប្រសើរបំផុត។
អ៊ិពនូហាជើរ បាននិយាយថា៖ ប្រសិនបើអ្នកផ្តើមឲ្យសាឡាមបន្ថែមនូវពាក្យ “وَرَحْمَةُ اللَّهِ” ស៊ូណិតលើអ្នកតបសាឡាមគួរបន្ថែមថា៖ “وَبَرَكَاتُهُ” ផងដែរ។ ចុះប្រសិនបើអ្នកឲ្យសាឡាមបន្ថែមពាក្យ “وَبَرَكَاتُهُ” ទៀត តើគេបង្គាប់ឲ្យអ្នកតបសាឡាមបន្ថែមពាក្យអ្វីទៀតដែរឬទេ? ម្យ៉ាងវិញទៀត ប្រសិនបើអ្នកឲ្យសាឡាមបន្ថែមលើសពីពាក្យ “وَبَرَكَاتُهُ” ទៀត តើគេបង្គាប់ឲ្យធ្វើដូច្នោះដែរឬទេ? អ៊ីម៉ាំ ម៉ាលិក បានរាយការណ៍នៅក្នុងសៀវភៅ អាល់មូវ៉ាត់តក់ អំពី អ៊ិពនូអាប់ហ្ពាស رضي الله عنهما ដែលគាត់បាននិយាយថា៖ ការឲ្យសាឡាមបញ្ចប់ត្រឹមពាក្យ “وَبَرَكَاتُهُ” ។