“មិនត្រូវវាយនរណាម្នាក់លើសពីដប់រំពាត់ឡើយ លើកលែងតែក្នុងករណីបំពានព្រំដែនច្បាប់ណាមួយក្នុងចំណោមព្រំដែនច្បាប់របស់អល់ឡោះប៉ុណ្ណោះ”។

ព្រំដែនច្បាប់ដែលអល់ឡោះទ្រង់បានបញ្ជា ឬហាមឃាត់ គឺនឹងមានការដាក់ទណ្ឌកម្មដើម្បីរារាំង ដែលត្រូវបានកំណត់ដោយច្បាប់សាសនា ឬស្ថិតក្រោមការវិនិច្ឆ័យរបស់ចៅក្រម ឬអ្នកកាត់ក្តី អាស្រ័យលើអ្វីដែលពួកគេយល់ថាមានផលប្រយោជន៍។
ការដាក់វិន័យអប់រំគួរតែស្រាលត្រឹមកម្រិតនៃការណែនាំ និងការព្រមាន។ មិនគួរវាយលើសពីដប់រំពាត់ទេ ប្រសិនបើចាំបាច់។ ជម្រើសល្អបំផុត គឺការអប់រំដោយមិនប្រើការវាយ តែប្រើការណែនាំ ការបង្រៀន ការផ្តល់ដំបូន្មាន និងការលើកទឹកចិត្ត ព្រោះវាងាយស្រួលក្នុងការទទួលយក និងជំរុញឱ្យមានភាពទន់ភ្លន់ក្នុងការបង្រៀន។ ស្ថានភាពអាចមានភាពខុសគ្នាច្រើន។ ដូច្នេះ ម្នាក់ៗគួរធ្វើអ្វីដែលខ្លួនដឹងច្បាស់ថាវាល្អបំផុត។