უეჭველად, ეშმაკი სასოწარკვეთილია იმით, რომ არაბეთის ნახევარკუნძულზე მლოცველები მას თაყვანს სცემდნენ. თუმცა, ის შეეცდება მათ შორის შუღლი ჩამოაგდოს და ურთიერთობა გააფუჭოს

ეშმაკზე თაყვანისცემა ნიშნავს კერპზე თაყვანისცემას, რადგან ის არის ის, ვინც ამას ბრძანებს და მოუწოდებს მისკენ. ამის მტკიცებულება ალლაჰის სიტყვებია, სადაც შუამავალი იბრაჰიმი (მშვიდობა მას) ამბობს: (ჰეი, მამაჩემო! არ ეთაყვანო სატანას...)
შაიტანი ცდილობს, მუსლიმებს შორის შუღლი, მტრობა, ომები და არეულობა გააჩაღოს.
ისლამში ლოცვის ერთ-ერთი სარგებლობა ისაა, რომ ის ინარჩუნებს მუსლიმებს შორის სიყვარულს და ამყარებს ძმურ კავშირებს.
ლოცვა არის ყველაზე დიადი სიმბოლო ისლამში შაჰადათის შემდეგ, ამიტომ მუსლიმებს "მლოცველები" ეწოდათ.
არაბეთის ნახევარკუნძულს აქვს განსაკუთრებული თვისებები, რომლებიც სხვა ქვეყნებს არ გააჩნიათ.
თუ ითქმის, რომ არაბეთის ნახევარკუნძულზე კერპთაყვანისცემა მაინც მოხდა, მაშინ როგორ უნდა გავიგოთ მოციქულის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) სიტყვები: „უეჭველად, შაიტანი სასოწარკვეთილია, რომ მლოცველები მას თაყვანს სცემდნენ…“? ეს ნიშნავს, რომ ჰადისი გადმოგვცემს იმას, რაც შაიტანმა საკუთარ თავში იგრძნო და რისი იმედიც დაკარგა, როცა დაინახა ისლამური გამარჯვებები და როგორ შემოდიოდნენ ხალხი ჯგუფებად ალლაჰის რელიგიაში, ანუ, ჰადისი მოგვითხრობს შაიტნის ვარაუდსა და მოლოდინზე, თუმცა შემდეგ რეალობა სხვაგვარად განვითარდა, რადგან ალლაჰმა დიდებულმა და ძლევამოსილმა ამის უკან თავისი ბრძნული გადაწყვეტილება დაუდო.