ალლაჰმა გაახაროს ის ადამიანი, რომელიც ჩვენგან რამეს მოისმენს და ზუსტად ისე გადასცემს სხვებს, როგორც გაიგო, რადგან შესაძლოა, ვისაც ეს მიაწვდიან, უკეთ გაიგოს იგი, ვიდრე ის, ვინც მოისმინა

მოწოდება შუამავლის სუნნას დაზეპირებაზე და მისი ხალხზე გადაცემაზე.
ჰადისის მცოდნე ხალხის და ჰადისის შესწავლის სურვილის მადლიანობის განმარტება.
სწავლულთა მადლიანობა, რომლებსაც შეუძლიათ არგუმენტირება და გაგება.
საჰაბების სიძვირფასე (ალლაჰი იყოს მათით კმაყოფილი), ისინი არიან ვინც მოისმინა შუამავლის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ჰადისები (სიტყვები) და შემდეგ გადმოგვცეს ჩვენ.
ალ-მუნავიმ თქვა: «ამ ჰადისიდან ირკვევა, რომ ჰადისის გადმომცემის პირობად გაგება არ არის აუცილებელი, არამედ მისი გადმომცემი აუცილებელია იყოს ზეპირმცოდნე, ხოლო ფაყიჰს (ისლამის სამართალმცოდნე) უნდა ესმოდეს ჰადისის არსი და ჰქონდეს გაგება».
იბნ 'უნაინამ თქვა: «ყველას, ვინც ჰადისს სწავლობს, მას აქვს სახეზე სინათლე ამ ჰადისის გამო».
ჰადისის მცოდნეებისთვის ზეპირმცოდნეობა ორად იყოფა: გულით და გონებით დაზეპირება, წიგნით და ჩანაწერებით დაზეპირება. მოცემულ ჰადისში კი ვედრება ორივე მათგანს მოიცავს.
ადამიანთა გაგების უნარი სხვადასხვანაირია, შესაძლებელია ვისაც მიუვა შეგონება, ის უფრო მეტად გაიგებს მისგან, ვინც მოისმინა, და შესაძლებელია ბრძანებების გადამცემს არ ესმოდეს ამ ბრძანებების არსი.