ჭეშმარიტად, ალლაჰმა დააწესა ვალდებულებები, მაშ, ნუ უგულებელყოფთ მათ და დაადგინა საზღვრები, მაშ, ნუ გადააბიჯებთ მათ, და აკრძალა გარკვეული რამეები, მაშ, ნუ დაარღვევთ მათ, და სიჩუმით დატოვა ზოგი რამ თქვენდა წყალობად და არა დავიწყებით, მაშ, ნუ გამოიკვლევთ მათ

ჰადისი წარმოადგენს მტკიცებულებას იმისა, რომ მხოლოს ალლაჰი არის კანონმდებელი, რადგან ბრძანება მთლიანად მის ხელშია, დიდებულის.
ჰადისში წარმოდგენილია შარიათის ძირითადი პრინციპები — დადგენილებები და ნებადართული საქმეები. შარიათის დადგენილება შეიძლება ან არ იყოს მოხსენიებული, ან აშკარად იყოს ნათქვამი. აშკარად ნათქვამი შარიათის დადგენილება იყოფა: 1. ბრძანებად, რომელიც არის ან სავალდებულო, ან სასურველი; 2. აკრძალვად, რომელიც არის ან მკაცრად აკრძალული, ან არასასურველი, ან ნებადართული.
ის, რაზეც ალლაჰი გაჩუმდა: არ გახადა სავალდებულო, არ დაუდგინა საზღვრები და არ აუკრძალავს არის — ნებადართული.
მშვენიერი განმარტებაა მოციქულის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), რადგან მან ჰადისი ასე ნათელი და ცხადი განაწილებით გადმოსცა.
უზენაესი ალლაჰის მიერ დადგენილი სავალდებულო დებულებების დაცვის ვალდებულება.
უზენაესი ალლაჰის მიერ დადგენილ საზღვრებზე გადაბიჯების აკრძალვა.