ჩვენ ვართ უკანასკნელი ხალხებიდან (უმმათებიდან), და პირველები, ვისაც ანგარიში გაეწევა

მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ახარა, რომ მისი უმმათი არის უკანასკნელი არსებობასა და დროს შორის, მაგრამ განკითხვის დღეს იგი იქნება პირველი უმმათთაგან, რომელიც ანგარიშს ჩააბარებს. იმ დღეს ითქმება: "სად არის წერა-კითხვის უცოდინარი ხალხი და მათი წინასწარმეტყველი?" — ეს მის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) უწიგნურობას მიეწერება, ანუ იმას, რომ იგი ვერ კითხულობდა და ვერ წერდა. პირველად მათ მოუხმობენ განსასჯელად, ჩვენ ვართ ბოლო უმმეთი დროის და წარმოგზავნის მიხედვით, და პირველები განკითხვის დღეს ვინც განისჯება და პირველები შევლენ სამოთხეში.