როდესაც ალლაჰი შეიყვარებს რომელიმე მონას, ის უხმობს ჯიბრილს და ეუბნება: 'მე მიყვარს ესა და ეს, ამიტომ შენც შეიყვარე იგი, მაშინ ჯიბრილიც შეიყვარებს მას

აბუ მუჰამმად იბნ აბი ჯამრამ თქვა: «ჯიბრილისთვის ამ ბრძანების მინიჭება, ვიდრე სხვა ანგელოზებისთვის, მიუთითებს მის მაღალ მდგომარეობაზე უზენაეს ალლაჰთან სხვა ანგელოზებთან შედარებით».
ვისაც ალლაჰი შეიყვარებს, მას შეიყვარებენ როგორც ზეცაში, ისე მიწაზე. ხოლო ვისაც ალლაჰი შეიძულებს, მას შეიძულებენ როგორც ზეცაში, ისე მიწაზე.
ას-სინდიმ თქვა: «მის სიტყვებში „და მას მიწაზე მიღება მიენიჭება'', არ იგულისხმება ზოგადობა, არამედ ეს დამოკიდებულია იმაზე, რამდენად ისურვა ალლაჰმა მისთვის მიღება მიწაზე, როგორ შეიძლება ეს იყოს აბსოლუტური, როდესაც ცნობილია, რომ ბოროტნი მტრობენ კეთილშობილთ».
მოწოდება სიკეთის საქმეების სრულყოფილად შესრულებისკენ, მათი ყველა სახით – როგორც ვალდებულებები, ისე სუნნა, და გაფრთხილება ცოდვებისა და ბიდ’ათებისგან, რადგან ისინი ალლაჰის რისხვის მიზეზი შეიძლება გახდნენ.
იბნ ჰაჯარმა თქვა: «ამ ჰადისიდან შეგვიძლია გამოვიტანოთ დასკვნა, რომ ადამიანთა გულების სიყვარული ალლაჰის სიყვარულის ნიშანია. ამას ადასტურებს ჰადისი ჯანაზას შესახებ: ''თქვენ ხართ ალლაჰის მოწმენი მიწაზე''».
იბნ ალ-არაბი ალ-მაალიქიმ თქვა: «მიწის მკვიდრებში იგულისხმებიან ისინი, ვინც მას იცნობს, და არა ისინი, ვინც მას არ იცნობს ან მასზე არაფერი სმენია».