ჭეშმარიტად, ადამის შვილების გულები მოწყალის (არ-რაჰმანის) თითებიდან ორ თითს შორის არის, როგორც ერთი გული, და ის მათ აბრუნებს, როგორც ინებებს

ბედისწერის დადასტურება და იმის აღიარება, რომ ალლაჰი თავის მონათა გულებს იმ გზით წარმართავს, რაც მათთვის დაადგინა.
აუცილებელია, მუსლიმი ყოველთვის სთხოვდეს თავის ღმერთს სიმტკიცეს სწორ და ჭეშმარიტ გზაზე.
შიში ალლაჰის წინაშე და იმედის მხოლოდ მის მიმართ დაყენება, რომელსაც არ ჰყავს თანაზიარი.
ალ-აჯურრიმ თქვა: «ჭეშმარიტების მიმდევრები აღწერენ ალლაჰს, უზენაესს, ისე, როგორც მან საკუთარი თავი აღწერა, და ისე, როგორც მისი მოციქული (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) აღწერდა მას, და ისე, როგორც მისი საჰაბები (ალლაჰი იყოს მათით კმაყოფილი) აღწერდნენ. ეს არის იმ სწავლულთა მეთოდი, რომლებიც მიჰყვებოდნენ და არ იგონებდნენ სიახლეს. ამგვარად, აჰლუ სუნნას მიმდევრები ადასტურებენ ალლაჰის იმ სახელებსა და თვისებებს, რომლებიც მან საკუთარი თავისთვის მიაწერა, ყოველგვარი დამახინჯების, უარყოფის, დეტალური ახსნის ან მსგავსების გარეშე. ისინი უარყოფენ ალლაჰისგან იმას, რაც მან საკუთარი თავისთვის უარყო, და ჩუმად რჩებიან იმაზე, რაც არც უარყოფილა და არც დამტკიცებულა. ამის დასტურია უზენაესი ალლაჰის სიტყვები: {არაფერია მისი მსგავსი, და ის ყოვლისმსმენია, ყოვლიმხედველია}. [სურა აშ-შურა: 11]».