ნამდვილი ძუნწი ის არის, ვინც არ წარმოთქვამს ჩემზე დალოცვას (სალავათს), როდესაც ჩემს სახელს მოიხსენებენ მისი თანდასწრებით

მოციქულზე (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) დალოცვის მიტოვება არის სიხარბის ნიშანი.
მოციქულზე (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) დალოცვის წარმოთქმა არის ერთ-ერთი საუკეთესო თაყვანისცემის ფორმა და მართალი საქმე ნებისმიერ დროს. თუმცა, ის განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, როდესაც მისი სახელი იხსენიება.
იმამ ან-ნავავიმ თქვა: "როდესაც წარმოთქვამთ დალოცვას მოციქულზე (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას), აუცილებელია დალოცვის გაერთიანება მშვიდობის სურვილთან და არ უნდა შემოიფარგლოთ მხოლოდ ერთით. არ თქვათ მხოლოდ: 'სალლალლაჰუ ალეიჰი' (დაე, ალლაჰმა დალოცოს იგი) ან მხოლოდ: 'ალეიჰი ას-სალამ' (მშვიდობა მას).
აბუ ალ-ალიამ თქვა ალლაჰის სიტყვების შესახებ: "ნამდვილად, ალლაჰი და მისი ანგელოზები ლოცავენ მოციქულს“ — ალლაჰის ლოცვა მისი მოციქულის მიმართ არის მისი თვისებებისა და ღირსებების აღიარება და დიდება. ხოლო ანგელოზებისა და ადამიანების შექება არის ლოცვა და თხოვნა მისთვის.
ალ-ჰალიმიმ თქვა: "სიტყვების „ო, ალლაჰ, დალოცე მუჰამმადი“ მნიშვნელობა შემდეგში მდგომარეობს: ო, ალლაჰ, აღამაღლე მისი სახელი ამქვეყნად, განავრცე მისი რელიგია და დაიცავი მისი შარიათი; ხოლო მარადიულ ცხოვრებაში — მიანიჭე მას უფლება, იშუამდგომლოს თავისი თემისთვის, გაზარდე მისი ჯილდო და საზღაური, გამოავლინე მისი აღმატებულობა ყველა ადამიანზე, პირველთაგან ბოლოებამდე, შექებულ ადგილზე (ალ-მაყაამ ალ-მაჰმუდ), და აამაღლე იგი ყველა დაახლოებულსა და მოწმედ წოდებულზე".