არ არის ჩვენგან ის, ვინც სილებს ურტყამს(თავის) ლოყებს, ჭრის საყელოებს და წარმოთქვამს უვიცობის ეპოქის გოდების სიტყვებს

ეს ჰადისში მოცემული გაფრთხილება მიუთითებს იმაზე, რომ ასეთი ქმედებები მძიმე ცოდვათა კატეგორიას მიეკუთვნება.
საჭიროა მოთმინების გამოვლენა უბედურების დროს და აკრძალულია ალლაჰის განგების მიმართ უკმაყოფილების გამოხატვა, რომელიც ვლინდება გოდებაში, ტირილში, თავის გაპარსვაში, ტანსაცმლის დახევასა და სხვა მსგავს ქმედებებში.
აკრძალულია უვიცობის დროის ჩვეულებების მიბაძვა იმ საკითხებში, რომლებიც შარიათით არ არის დამტკიცებული.
მწუხარება და ცრემლები დასაშვებია, რადგან ისინი არ ეწინააღმდეგებიან ალლაჰის განგებისადმი მოთმინებას. უფრო მეტიც, ეს არის ალლაჰის მიერ გულებში ჩადებული მადლის გამოვლინება, რომელიც ახლობლებსა და საყვარელ ადამიანებზე ზრუნვასა და სიყვარულს ასახავს.
მუსლიმმა უნდა მიიღოს ალლაჰის განგება კმაყოფილებით. თუმცა, თუ იგი ვერ აღწევს ამ კმაყოფილებას, მოთმინება ხდება მისი ვალდებულება.