თუ მორწმუნეებზე — ან: ჩემს უმმაზე — ტვირთად არ დავაწვებოდი, მათ ვუბრძანებდი სივაქის გამოყენებას ყოველი ლოცვის წინ

მოციქულის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თანაგრძნობა თავისი უმმეთის მიმართ და მათთვის სირთულეების შექმნის შიში.
ძირითადი პრინციპი მოციქულის (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) ბრძანებებში არის სავალდებულობა, გარდა იმ შემთხვევისა, როცა მტკიცებულება მიუთითებს, რომ ეს ნებაყოფლობითია.
სივაქის გამოყენების სასურველობა და მისი სიკეთე თითოეული ლოცვის წინ.
იბნუ დაყიიყ ალ-'იდმა თქვა: «სივაქის გამოყენების სასურველობის სიბრძნე ლოცვის დაწყებისას მდგომარეობს იმაში, რომ ეს არის ალლაჰთან დაახლოების საშუალება. შესაბამისად, საჭიროა, რომ ეს მდგომარეობა იყოს სრულყოფილი და სუფთა, რათა გამოიხატოს თაყვანისცემის ღირსება».
ჰადისის ზოგადი მნიშვნელობა მოიცავს სივაქის გამოყენებას მარხულისთვის, თუნდაც ზენიტის შემდეგ, მაგალითად, ზუჰრისა და ასრის ლოცვებისთვის.