از میان دیناری که در راه الله هزینه کرده‌ای، و دیناری که برای آزادی برده‌ای هزینه کرده ای، و دیناری که به بینوایی صدقه داده‌ای، و دیناری که برای خانواده‌ات مصرف کرده‌ای، بیشترین اجر را آن دیناری دارد که برای خانواده‌ات مصرف کرده‌ای

فراوانیِ درهای انفاق در راه خدا.
مقدم داشتنِ اولویت در باب انفاق هنگام ازدحام [کارها] و بسیار بودن ابواب خیر و از جملهٔ آن، نفقه دادن به خانواده است هنگامی که توانایی انجام همه را نداشته باشد.
نووی در شرح مسلم گفته است: تشویق به نفقه دادن به خانواده، و بیان بزرگیِ ثواب در آن؛ زیرا نفقهٔ برخی از آنان به دلیل خویشاوندی واجب است، و برای برخی مستحب بوده و صدقه و صلهٔ رحم محسوب می‌شود، و برای برخی به دلیل مالکیت از طریق ازدواج یا کنیزی واجب است. و همهٔ اینها با فضیلت و مورد تشویق است و از صدقهٔ مستحب برتر است.
سندی گفته است: این سخن «دیناری که برای خانواده‌اش خرج می‌کند»، یعنی: هرگاه با آن نیت [رضایت] خدا را داشته باشد و مثلاً ادای حق عیال را اراده کند.
ابوقلابه گفته است: و چه مردی پاداشش بزرگتر از مردی است که برای فرزندان خردسالش خرج می‌کند تا آنان را عفیف و با آبرو نگه دارد یا خداوند به وسیلهٔ او به آنان سود برساند و بی‌نیازشان گرداند؟!