زنی از طايفه ی «جهينه» که زنا کرده و باردار بود، نزد رسول الله صلى الله عليه وسلم آمد.

در حدیث عمران بن حصین رضی الله عنهما آمده که زنی نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم آمد که از زنا باردار شده بود و گفت: ای رسول خدا، من سزاوار حد (مجازات شرعی زنا) شدم؛ آن را بر من جاری کن؛ از رسول الله خواست تا حد زنا را که سنگسار بود، بر او جاری نماید؛ چون متاهل بود؛ این بود که رسول الله صلی الله علیه وسلم سرپرستش را فراخواند و به او گفت: "به این زن نیکی کن و چون وضع حمل نمود او را نزد من بیاور".
و از این جهت فرمود: "به او نیکی کن" که در مورد رفتار سرپرستش با او می ترسید؛ چون ننگ و عار عملی که آن زن مرتکب شده بود، متوجه آنها بود و غیرت در مورد ناموس ایشان را می آزرد؛ بنابراین رسول الله صلی الله علیه وسلم سرپرستش را در مورد او توصیه نمود تا در مورد برخورد نادرست با آن زن هشدار داده باشد و مهربان تر با وی رفتار شود؛ چون توبه کرده بود؛ و از این جهت به نیکی در حق وی تشویق نمود تا مورد نفرت دیگران قرار نگیرد و سخنان آزار دهنده ای از این و آن نشنود.
چنین بود که بعد از وضع حمل وی، سرپرستش با او نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم حاضر شد و رسول الله آن زن را تا پایان شیردهی نوزاد مهلت داد و چون این مدت هم به پایان رسید، نزد پیامبر حاضر شد و حد بر وی جاری شد.
رسول الله صلی الله علیه وسلم دستور داد تا قبل از جاری شدن حد، لباسش را بر او بپیچانند تا هنگام سنگسار حرکتی نداشته باشد و عورتش نمایان نگردد؛ سپس امر نمود تا سنگسارش کنند و بر او نماز خواند.