يهودیان نزد رسول الله صلى الله عليه وسلم آمده و به ايشان گفتند: يک زن و مرد از آنها با هم زنا کرده اند.

در زمان رسول الله صلی الله علیه وسلم وقتی زن و مردی یهودی مرتکب زنا می شدند، یهودیان آنها را نزد رسول الله صلی الله علیه وسلم می آوردند تا در مورد آنها قضاوت نموده و حکم کند؛ شاید از این طریق به حکمی آسان تر و خفیف تر از آنچه در تورات در این باره وارده شده (سنگسار)، دست یابند. این بود که رسول الله صلی الله علیه وسلم از ایشان در مورد حکم الله متعال در تورات سوال نمود؛ و قصد ایشان رسوایی آنها بود نه اینکه بدان عمل نماید؛ آنها در پاسخ به دروغ گفتند: در تورات حکم کسانی که زنا کند، رسوا کردن آنها می باشد. این بود که عبدالله بن سلام رضی الله عنه آنها را تکذیب نمود و زمانی که تورات را باز کردند، حکم تورات در مورد زناکاری که متاهل است، رجم و سنگسار یافتند؛ بنابراین به سنگسار شدن آنها دستور داده شد و سنگسار شدند.
شریعت ما ناسخ شرایع دیگر می باشد اما در این حدیث رسول الله صلی الله علیه وسلم از یهودیان در مورد حکم تورات در مورد سنگسار می پرسد، تا از کتاب خودشان حجت را بر آنها اقامه کند؛ همان کتابی که وجود حکم سنگسار زناکار متاهل در آن را انکار می کردند؛ و به این ترتیب برای آنها بیان نمود که کتاب های نازل شده از جانب الله متعال، در مورد این حکم جاویدان اتفاق نظر دارند که مفسدان را از کردار زشت شان باز می دارد.