در روز عید همراه با عمر بن خطاب رضی الله عنه حاضر بودم، پس ایشان گفتند: این دو، روزهایی هستند که رسول خدا صلی الله علیه و سلم از روزه گرفتن در آنها نهی کردند: روزِ افطارتان از روزه‌تان (عید فطر)، و روز دیگر که در آن از قربانی‌هایتان می‌خورید (عید قربان)

حرام بودنِ روزهٔ روزهای عید فطر و قربان و ایام تشریق؛ زیرا این ایام - یعنی ایام تشریق - تابع روز قربان هستند، مگر برای کسی که [در حج] قربانی (هَدْی) نیافته باشد که برای او روزه گرفتن در ایام تشریق جایز است.
ابن حجر گفته است: گفته شده: فایدهٔ توصیف این دو روز، اشاره به علت واجب بودن افطار در آنهاست؛ و آن، جدا شدن از روزه و مشخص شدنِ مرز و حدِّ پایانیِ آن با افطار کردن در روز بعد از آن است، و [علت حرمت] روز دیگر، به خاطر قربانی‌ای است که با ذبح آن به خدا نزدیکی جسته می‌شود تا از آن خورده شود.
برای خطیب مستحب است که در خطبه‌اش احکام مربوط به آن زمان را ذکر کند و مناسبت‌ها را در نظر بگیرد.
مشروعیت خوردن از قربانی.