সেই ব্যক্তি আমাৰ অন্তৰ্ভুক্ত নহয়, যিয়ে (শোকৰ সময়ত কান্দি কান্দি) গালত চৰিয়ায় আৰু বুকুৰ কাপোৰ ফালি পেলায় আৰু অজ্ঞতা যুগৰ মাত মাতে।

হাদীছটোত বৰ্ণিত এই সতৰ্কবাণীয়ে প্ৰমাণ কৰে যে, এইবোৰ হৈছে কাবীৰাহ গুনাহ।
বিপদত ধৈৰ্য্য ধাৰণ কৰা ওৱাজিব, কষ্টকৰ পৰিস্থিতিত আল্লাহে নিৰ্ধাৰণ কৰা তাক্বদীৰৰ ওপৰত অসন্তুষ্ট হোৱা হাৰাম, লগতে মাতম, বিলাপ, মূৰ খুৰোৱা অথবা কাপোৰ ফালি পেলোৱা আদিৰ দ্বাৰা এইবোৰ প্ৰকাশ কৰাও হাৰাম।
অজ্ঞতা যুগৰ কৰ্মৰ অনুসৰণ কৰা হাৰাম, কাৰণ সেইবোৰক চৰীয়তে অনুমোদন দিয়া নাই।
বিষন্ন হোৱা আৰু অশ্ৰু নিগৰি পৰাত কোনো বাধা নাই। এইটো আল্লাহে নিৰ্ধাৰণ কৰা তাক্বদীৰৰ ওপৰত ধৈৰ্য্য ধাৰণৰ পৰিপন্থী বিষয় নহয়। বৰং এইটো হৈছে এক প্ৰকাৰ দয়া, যিটোক আল্লাহে আত্মীয়সকলৰ অন্তৰত প্ৰদান কৰিছে।
মুছলিম ব্যক্তিয়ে আল্লাহে নিৰ্ধাৰণ কৰা তাক্বদীৰৰ ওপৰত সন্তুষ্ট হোৱা উচিত। যদি এই সন্তুষ্টি নাহে তেন্তে ধৈৰ্য্য ধাৰণ কৰা ওৱাজিব।