এজন ব্যক্তি নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ ওচৰলৈ আহি এইদৰে ছালাম কৰিলেঃ আচ্ছালামু আলাইকুম। তেখেতে ছালামৰ উত্তৰ দিলে আৰু ব্যক্তিজন বহিল। ইয়াৰ পিছত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক'লেঃ "দহ।

আগমণকাৰী ব্যক্তিয়ে বহি থকা লোকসকলক ছালাম কৰিব লাগে।
ছালামৰ শব্দ বৃদ্ধি হোৱাৰ লগতে ছোৱাবো বৃদ্ধি হয়।
ছালামৰ পূৰ্ণাংগ ৰূপ হৈছে এইদৰে ছালাম কৰাঃ আচ্ছালামু আলাইকুম অৰাহমাতুল্লাহি অবাৰাকাতুহ। এইদৰে ছালামৰ সৰ্বোত্তম উত্তৰ হৈছেঃ ওৱা আলাইকুমুচ্ছালাম অৰামাতুল্লাহি অবাৰাকাতুহ।
ছালামৰ বিভিন্ন পৰ্যায় আছে, আৰু ইয়াৰ প্ৰতিদানো বিভিন্ন পৰ্যায়ৰ।
মানুহক সৰ্বোত্তম বিষয়টো শিকাব লাগে, আৰু সৰ্বোত্তমটো গ্ৰহণ কৰিবলৈ সতৰ্ক কৰিব লাগে।
ইবনু হাজাৰে কৈছেঃ যদি প্ৰথমে ছালাম কৰা ব্যক্তিয়ে অৰাহমাতুল্লাহ বৃদ্ধি কৰে, তেন্তে মুস্তাহাব হৈছে অবাৰাকাতুহ বৃদ্ধি কৰি উত্তৰ দিয়া। কিন্তু যদি অবাৰাকাতুহ বৃদ্ধি কৰে তেন্তে ইয়াতকৈ অধিক বৃদ্ধি কৰা বৈধ হ'বনে? অথবা ছালামকাৰীয়েই যদি অবাৰাকাতুহুৰ লগত কিবা বৃদ্ধি কৰে তেন্তে সেইটো বৈধ হ'বনে? (তেন্তে ইয়াৰ উত্তৰ হৈছে) ইমাম মালিক ৰাহিমাহুল্লাহে মুআত্তা গ্ৰন্থত ইবনে আব্বাছ ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহুমাৰ পৰা বৰ্ণনা কৰিছে যে, ছালামৰ অন্তিম শব্দ হৈছে অবাৰাকাতুহ।