মই এনেকুৱা এটা বাক্য জানো, যদি এই মানুহজনে সেইটো পাঠ কৰে তেন্তে তাৰ খং দূৰ হ'ব। যদি এওঁ আউজু বিল্লাহি মিনাশ্ব শ্বাইত্বান, পঢ়ে তেন্তে তাৰ খং দূৰ হৈ যাব।

প্ৰয়োজনত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে দিশ নিৰ্দেশনা দিয়াত অত্যন্ত আগ্ৰহী আছিল।
খং উঠে চয়তানৰ প্ৰৰোচনাত।
ক্ৰোধ অৱস্থাত বিতাৰিত চয়তানৰ পৰা আল্লাহৰ ওচৰত আশ্ৰয় প্ৰাৰ্থনা কৰাৰ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে। মহান আল্লাহে পৱিত্ৰ কোৰআনত কৈছেঃ "আৰু যদি চয়তানৰ কুমন্ত্ৰণাই তোমাক প্ৰৰোচিত কৰে, তেন্তে আল্লাহৰ আশ্ৰয় বিচাৰিবা। নিশ্চয় তেওঁ সৰ্বশ্ৰোতা, সৰ্বজ্ঞ।" (ছুৰা আল-আৰাফঃ ২০০)
গালি শপনি তথা অভিশাপ আদিৰ পৰা সতৰ্ক কৰা হৈছে আৰু আঁতৰি থাকিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়া হৈছে। কাৰণ এইবোৰে মানুহৰ মাজত বিবাদ সৃষ্টি কৰে।
উপদেশ নুশুনা ব্যক্তিক উপদেশ পৌঁচাই দিব লাগে, যাতে তেওঁ উপকৃত হ'ব পাৰে।
নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক্ৰোধৰ পৰা সতৰ্ক কৰিছে। কাৰণ ইয়াৰ দ্বাৰা অনিষ্ট সাধন হয়। তেখেত চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে কেৱল আল্লাহৰ মৰ্যাদা উলংঘাৰ ক্ষেত্ৰতহে ক্ৰোধান্বিত হৈছিল, ইয়াৰ বাহিৰে কোনো ক্ষেত্ৰতে খং কৰা নাছিল। এনেকুৱা ক্ষেত্ৰত ক্ৰোধ কৰাটো হৈছে প্ৰশংসনীয়।
"মই উন্মাদ নেকি?" ইমাম নাৱাৱীয়ে এই কথা প্ৰসংগত কৈছে যে, হয়তো সেই ব্যক্তিজন মুনাফিক আছিল নাইবা কোনো বেদুইন আছিল।