আল্লাহে নিৰ্ধাৰণ কৰা দণ্ডবিধিৰ বাহিৰে, বেলেগ কোনো ক্ষেত্ৰতে দহটাতকৈ অধিক বেত্ৰাঘাত কৰা উচিত নহয়।

মহান আল্লাহে যিবোৰ কৰাৰ নিৰ্দেশ দিছে অথবা যিটোৰ পৰা তেওঁ নিষেধ কৰিছে, সেইবোৰ সীমাৰেখা উলংঘা কৰিলে শাস্তি বিহা হয়, যাতে এনেকুৱা কৰ্মৰ পৰা বিৰত ৰখা যায়। এই শাস্তিবোৰ হয়তো চৰীয়তে পূৰ্বেই নিৰ্ধাৰণ কৰিছে, নাইবা শাসকে বিধি অনুযায়ী কল্যাণৰ স্বাৰ্থত নিজৰ ফালৰ পৰা নিৰ্ধাৰণ কৰে।
শাসনমূলক শাস্তি লঘু হোৱা উচিত, কেৱল দিশ-নিৰ্দেশনা আৰু ভয়-ভাবুকি দিবলৈ যিমানখিনি প্ৰয়োজন সেইখিনি দিব লাগে। যদি সঁচাই প্ৰয়োজন হয় তেন্তে দহটা বেত্ৰাঘাততকৈ বেছি দিব নালাগে। বৰং উত্তম এইটোৱে যে, মাৰপিট নকৰাকৈয়ে শাসন কৰিব লাগে, পথ-প্ৰদৰ্শন, শিক্ষা দীক্ষা, দিশ-নিৰ্দেশনা আৰু অভিৰোচন, অনুপ্ৰেৰণাৰ দ্বাৰা শাসন কৰিব লাগে। কিয়নো কোমলতাই স্বীকাৰ কৰিবলৈ অধিক প্ৰভাৱিত কৰে। এই ক্ষেত্ৰত পৰিস্থিতি বিভিন্ন ধৰণৰ থাকে। গতিকে সেইটোৱে কৰিব লাগে যিটো বেছি উপকাৰী।