ነቢዩ (የአላህ ሰላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈን) በችግር ወቅት እንዲህ ይሉ ነበር "ላኢላሃ ኢለሏህ አልዐዚሙል ሐሊም፣ ላኢላሃ ኢለሏሁ ረቡል ዐርሺል ዐዚም፣ ላኢላሃ ኢለሏሁ ረቡስ-ሰማዋቲ ወረቡል አርዲ ወረቡል ዐርሺል ከሪም" (ትርጉሙም፡ "ከታላቁና ቻይ ከሆነው አላህ በቀር በእውነት የሚመለክ የለም፤ ከታላቁ ዐርሽ ጌታ ከአላህ በቀር በእውነት የሚመለክ የለም፤ ከሰማያት ጌታ፣ ከምድር ጌታ፣ ከተከበረው ዐርሽ ጌታ አላህ በቀር በእውነት የሚመለክ የለም።" ማለት ነው።)

መከራና ችግር ሲያጋጥም በዱዓ ወደ አላህ መዋደቅ ግዴታ መሆኑን እንረዳለን።
በችግር ወቅት በዚህ ዚክር ዱዓ ማድረግ እንደሚወደድ እንረዳለን።
የበላይ የሆነው አላህ በላዩ ላይ ከፍ ያለበት የአርረሕማን ዐርሽ ከፍጡራን ባጠቃላይ ከፍ ያለ፤ ትልቁና ግዙፉ ፍጡር ነው። ነቢዩም (የአላህ ሰላትና ሰላም በእርሳቸው ላይ ይስፈን) እርሱ ትልቅና የተከበረ መሆኑን ገልፀዋል።
ሰማይና ምድር ተለይተው የተጠቀሱበት ምክንያት ከሚታዩ ፍጡሮች ባጠቃላይ ትላልቆቹ ስለሆኑ ነው።
ጢቢይ እንዲህ ብለዋል: "ይህንን ውዳሴ አላህን በጌትነቱ አውስተው የጀመሩት ችግሩ እንዲወገድ ተስማሚው ስም ስለሆነ ነው። የጌታነት ማንነቱ ችግርን ማስወገድ ያስፈርዳልና። እዚህ ውዳሴ ውስጥ ተውሒድን ያካተተችው፣ የበላይነቱን (ግርማውን) የማጥሪያ መሰረት የሆነችው ላኢላሃ ኢለሏህም አለች፤ የችሎታውን ምሉዕነት የምትገልፀው ልቅናውን ታመላክታለች፤ "አልሒልም" ዕውቀቱን የምትጠቁመው ቻይነቱን (እያወቀና እየቻለም አለመቅጣቱ) ትገልፃለች። ምክንያቱም የማያውቅ አካል ቻይነት "ሒልም" እና ቸርነት አለው ተብሎ አይታሰብምና። እነዚህ ሁለቱ ባህሪያት ደሞ የመከበሪያ ባህሪያቶች መሰረት ናቸው።