Ислам дине нәрсәдән башлана?

Ислам дине нәрсәдән башлана?

Ничек итеп Ислам динен кабул итәргә?

Доктор Хейсәм Сархән төзегән гыйльми серия, үз эченә иң мөһим шаригать мәсьәләрен алган сорау-җавап форматында булган язма.
Шушы язма үз эченә :
Исламны кабул итү,
ничек кеше мөселман була ала, Ислам диненә кергәннән соң аның нинди вазифалары бар,
яңа гына Ислам диненә кергән кешегә өйрәнергә тиешле булган иң мөһим нәрсәләрне ала.
تتري
كيف اسلم ؟

التتارية
татар теле

Etiquettes of Knowledge

Etiquettes of Knowledge

آداب العلم
English
الإنجليزية

The importance and virtue of knowledge and its people is not hidden from any
Muslim. The religion of Islam is a religion of learning and implementing, and our
scholars often say: “Allāh is not worshipped upon ignorance”. The importance of
knowledge can be realized from the first word revealed in the Qur’an (meaning):
“Read in the name of your Lord.” [96:1]
In addition to the above, there are a number of Āyāt in the Qur’an which
emphasize the importance of learning in the life of a Muslim. Allah, the Most High,
said (meaning):
“And say: ‘My Lord, increase me in knowledge.‘” [20:114]
“Are those who know equal to those who know not?” [39:09]
“Allah will exalt in degree those of you who believe, and those who have been
granted knowledge.” [58:11]
“It is only those who have knowledge among His slaves that truly fear Allah.” [35:28]
The Prophet ﷺ said, “Knowledge is an obligation upon every Muslim.” [Narrated by
Anas Ibn Mālik; Collected by Ibn Mājah]
He also said, “When Allah wishes good for someone, He bestows upon him the
understanding of the religion.” [Narrated by Muʿāwiyah; Collected by al–Bukhārī & Muslim]
He also said, “He who treads a path in seeking knowledge, Allah will make his
path to Paradise easy. The Angels spread out their wings for the one seeking
knowledge in happiness for the path he has adopted. All creation in the heavens
and the earth, even the fish in the ocean seek forgiveness for the student of
knowledge. The virtue of a scholar over a pious worshipper is like the superiority of
the moon over all the other stars. Verily, the scholars are the inheritors of the
Prophets. The Prophets did not leave behind gold and silver coins rather they left
behind Knowledge, and whoever acquires, has really acquired a great share [of
goodness].” [Narrated by Abu Dardā; Collected by Tirmidhī & Abu Dāwūd]
He also said, “Envy is permitted only in two cases: A man whom Allāh gives wealth,
and he disposes of it rightfully, and a man to whom Allāh gives knowledge which
he applies and teaches it.” [Narrated by Ibn Masʿūd; Collected by al–Bukhārī & Muslim]
Ibn Abbās said, “Once the Prophet embraced me and said, ‘O Allāh, teach him
the meaning [of the Qur’an], and bestow upon him knowledge of the religion.”
[Narrated by Ibn Abbās; Collected by al–Bukhārī]

ОДОБИ БАРОДАР БО БАРОДАРОНИ ХУД

Аз раҳмати Парвардигор ба инсон ин аст, ки ба ӯ чанд аз бародаронро насиб мегардонад.Ва бародари калониашро эҳтиром бикунад, чуноне ки падарашро эҳтиром мекард. Ҳама корашро аз ӯ маслиҳат бипурсад. Паёмбар ﷺ фармуданд:“Албатта бахше аз бузург доштани Парвардигор, ин эҳтироми шахси мусалмоне аст, ки калонсол бошад”. Ва ба бародари хурдӣ меҳрубон бошанд, Паёмбар ﷺ фармуданд: “Аз мо нест, оне ки хурдсолони моро раҳм намекунад ва калонсолонамонро ҳурмат намекунад”. Тирмизӣ. Бародари калонӣ бояд дар тарбияи бародаронаш ба падар ёрӣ диҳад. Паёмбар ﷺ фармуданд: “Дар нафақа кардан аз аҳлат ва касоне, ки сарпарастии онҳоро ба уҳда дорӣ шурӯъ бикун, аз модарат, падарат, хоҳарат, бародарат ва сипас бо тартиб ва ҳар касе, ки дар хешовандӣ ба ту наздиктар аст”. Насоӣ. Бародарон бо ҳамдигар баҳсу ҷидол накунанд ва дар байнашон якдигарфаҳмӣ бошад. Дар тақсими мерос ҳаққи онҳо поймол нагардад. Агар хато карданд, ба мисли Юсуф алайҳис салом якдигарро бубахшанд. Ва ба мисли Мусо алайҳис салом дар ҳаққи бародари худ дуо бикунанд. Якдигарро дифоъ карда, ёрӣ бидиҳанд. Агар яке аз онҳо золим бошад, пас ӯро аз зулм боздоранд.

ҚАЛБ ПОДШОҲ АСТ

ҚАЛБ ПОДШОҲ АСТ

Қалб подшоҳ ва аъзои бадан лашкари он аст. Агар қалб тавба кунад, пас ҳама лашкар тавба мекунанд. Агар қалб чиркину нопок гардад, лашкар ҳам чиркину нопок мегардад. Зеро қалб ба мисли пару бол аст, ки дар вақти шамол ба ҳар тараф пароканда мешавад.
Ва бештари дуои Паёмбар саллаллоҳу алайҳи васаллам чунин буд:
يا مقلِّبَ القلوبِ ثَبِّتْ قلبِي على دينِك
«Эй дигаркунандаи қалбҳо, қалби маро бар дини худ устувор бигардон». Тирмизӣ. Яъне, эй оне, ки дилҳоро гоҳе ба самти тоъат ва гоҳе ба сӯйи маъсият ва нофармонӣ ва ғафлат мегардонӣ, қалбамро ба динат устувор ва собит бигардон, чуноне, ки аз дини устувор ва роҳи рости Ту мунҳариф нашавад.