photo_2024-02-25_15-19-23

С именем Аллаха Милостивого Милосердного аль-Масих ад-Даджаль

С именем Аллаха Милостивого Милосердного
аль-Масих ад-Даджаль — это зло, которое непременно придёт, и это самая великая смута на земле с тех пор, как был создан Адам и до самого Судного Дня. И какой бы пророк не был ниспослан, он непременно предостерегал от него и описывал его своему народу.
Посланник Аллаха, да благословит его Аллах и приветствует, сказал: «Не было такого пророка, который не предостерегал бы свою общину от этого лжеца (Даджаля). И поистине, он будет одноглазым, тогда как ваш Господь таковым не является. И будет начертано меж глаз Даджаля: «كافر» (неверный) так, что это сможет прочитать каждый мусульманин умеющий читать и неумеющий».
Посланник Аллаха, да благословит его Аллах и приветствует, сказал: «Если он появится в то время, когда я буду среди вас, то мне и вести с ним спор за вас, если же он появится в то время, когда меня среди вас не будет, тогда каждому придётся вести с ним спор за себя, а Аллах заменит меня в этом для каждого мусульманина».
Даджаль будет кривоногим мужчиной невысокого роста, с вьющимися волосами. Он будет одноглазым, его глаз будет ни выпуклым, ни впалым.
Появление Даджаля относится к числу больших признаков Судного Дня.
Даджаль появится на земле востока, которая называется Хорасан, и за ним последует 70 тысяч иудеев Асбахана.
Затем он пройдётся по полуострову между Шамом и Ираком, желая войти в Мекку и Медину, однако обнаружит ангелов, преграждающих ему путь своими мечами.
Он явится к людям и станет призывать их, и они уверуют в него и последуют за ним. Тогда по его велению с неба тотчас прольётся дождь, и земля даст урожай, а скот вернётся с пастбищ поправившимся. Потом он явится к другим людям, к которым также обратится с призывом, но они отвергнут его слова. Тогда он покинет этих людей, а их поразит засуха, и не останется у них никакого имущества.
В тот день к нему выйдет один из лучших людей и скажет ему: «Я свидетельствую, что ты — Даджаль, о котором рассказывал нам Посланник Аллаха, да благословит его Аллах и приветствует». Тогда Даджаль обратится к людям со словами: «Скажите, если я убью этого человека, а потом оживлю его, останутся ли у вас сомнения относительно этого дела?» Они ответят: «Нет» и он убьёт его, а потом воскресит. Когда же он воскресит его, этот человек скажет: «Клянусь Аллахом, никогда моё знание и убеждённость относительно тебя (в том, что ты и есть Даджаль) не было столь твёрдым, как сейчас!», — и Даджаль захочет повторно убить его, однако не сможет этого сделать».
После того как снизойдёт ‘Иса, сын Марьям, мир ему, и застанет его, увидев его враг Аллаха начнёт растворяться подобно тому, как растворяется соль в воде. И даже если бы ‘Иса оставил Даджаля (не сражаясь с ним), тот всё равно полностью растворился бы, но Аллах убьёт его руками ‘Исы, который покажет его кровь на своём копье».

photo_2024-02-25_15-13-49

Из фикха посещения могил.

من فقه زيارة القبور
Из фикха посещения могил.
Пророк (да благословит его Аллах и приветствует) велел своей общине посещать могилы, потому что в их посещении есть для поминающих назидание напоминание о последней жизни и побуждение к аскетизму в мирской жизни.
Посещение могил делится на три вида.
Шариатское посещение : это посещение для мольбы за умерших и испрашивания милости за них, а также для воспоминания о следующей жизни.
Нововведенческое посещение: и это отправление к ним для поклонения, читая рядом с ними Коран, совершая молитву, делая жертвоприношения и т.д. Это является нововведением, а также один из путей к ширку.
Посещение, которое является многобожием: и это посещение могил для обращения с мольбой к их обитателям и испрашивания помощи у них. Или для жертвоприношения им, или посвящения им обетов и других поклонений, совершение которых надлежит посвящать только лишь Аллаху. Это является придаванием сотоварищей Аллаху, Всемогущ Он и Велик.
Для посещающего является желательным поприветствовать могилы, а также помолиться за тех, кто их посещает и за всех обитателей кладбища из мусульман. Как пришло в хадисе Бурайды, да будет доволен им Аллах, он сказал, что посланник Аллаха, мир ему и благословение Аллаха, обучал их, когда они выходили к могилам, и они говорили: «Мир вам, о обитатели этих жилищ, из верующих и мусульман. Поистине мы, если пожелает Аллах, к вам присоединимся.
Прошу Аллаха благополучия для нас и для вас».

photo_2024-02-25_15-08-42

Этикет пробуждения ото сна

آداب الاستيقاظ من النوم
Этикет пробуждения ото сна

Составил:
Доктор шариатских наук
шейх Хайсам Сархан
главный руководитель школы «ас-Сунна»,
бывший преподаватель в Институте при
Мечети Пророка ﷺ

اللغة الروسية
Русский язык
ALSARHAAN.COM
MAHADSUNNAH.COM

С именем Аллаха Милостивого Милосердного
Пробуждение ото сна — одно из явных знамений Аллаха, указывающих на Его могущество и власть. И оно похоже на знамение воскрешения после смерти. Всевышний Аллах в Коране называет сон смертью, а пробуждение — воскрешением.

المسلم الصغير تاميلي

“சிறிய வயது முஸ்லிம்” எனும் நூல்

சிரிய வயது முஸ்லிம் என்ற நூல் தமிழாக்கம் செய்யப்பட்ட நூலாகும். டாக்டர் ஹைஸம் ஸர்ஹான் ஹஃபிலஹுல்லாஹ் அவர்களின் மேற்பார்வையில் இயங்கும் மஆதுஸ் ஸுன்னா வலைதளத்தின் அறிவுசார் பிரிவு இதனை உருவாக்கி உள்ளது.
முஸ்லிம் சிறார்களுக்காக இஸ்லாத்தின் அடிப்படைகள், ஒழுக்க மாண்புகள் மீது தொகுக்கப்பட்ட தகவல்கள் இதில் இடம்பெற்றுள்ளது. இது அழகு மற்றும் கவரும் நடையில் வந்துள்ளது. இது நூலின் மீதான சுவாரஸ்யத்தையூம், ஆர்வத்தையும்
அதிகமாக்கின்றது.

photo_2024-02-25_12-24-54

ГАРМИИ ТОБИСТОН

حرارة الصيف
ГАРМИИ ТОБИСТОН

Рӯзҳои офтобӣ, ҳавои гарм, арақи бисёр, мардум дар фасли тобистон ҳамин гуна шикоятҳо мекунанд. Лекин шахси имондор аз ин гармии тобистон ибрат мегиранд ва мегӯянд, ки гармии офтоб далел ба қудрати Аллоҳ ва ягонагии ӯ мекунад. Аллоҳ фармуд: “Ва офтоб ба роҳе меравад, ки қароргоҳи вай аст, ин ба тақдири Аллоҳи Ғолибу Доност”. Ёсин 38.
Ва шахси муъмин дар гармии офтоб оташи дӯзахро ба ёд меорад. Ва ҳар гармӣ ва оташ моро дар ин дунё бояд ба ёди оташи охират барад, то инсон барои наҷот ёфтан аз он ба амали солеҳ кардан саъйу кушиш бикунад. Аллоҳ аз оташи дунё хабар дода чунин фармуд: “Мо он дарахтро панде ва барои мусофирон манфиате сохтем”. Воқеъа 73.
Шахси муъминро гармии ҳаво аз адои воҷиботи шаръӣ манъ намекунад. Тарки воҷибот барои гарм будани ҳаво аз сифоти мунофиқон аст. Инсон дар гармии ҳаво неъматҳои Аллоҳро ба ёд орад: “Ва агар Аллоҳро мепарастед, бар неъмати Ӯ шукр кунед”. Наҳл 124. Шахси муъмин гармии дигаронро низ ҳис мекунад. Паёмбар ﷺ фармуданд: “Ҳар шахсе, ки ғаму андӯҳи як мусалмонро бароварда мегардонад, Аллоҳ таъоло ғаму андӯҳи ӯро дар рӯзи қиёмат бароварда мегардонад”. Бухорӣ ва Муслим.

اللغة الطاجيكية
Забони Тоҷикӣ

photo_2024-02-25_12-23-20

ОДОБИ МАҶЛИС

آداب المجلس
ОДОБИ МАҶЛИС
Инсон дар табиаташ бо мардум нишастанро дӯст медорад ва ҳам дӯст медорад, ки бо нишасту муносибатҳояшон ҳама ҳозир шаванд. Салом додан дар вақти даромадан ва баромадан ба маҷлис аз одоби маҷлис аст. Ва зарур аст, ки то ба поён расидани нишаст, ҳамроҳи мардум бинишинад. Дар маҷлис бо мардум шӯхӣ накунад ва онҳоро озор надиҳад. Дар маҷлис бо ҳам наздик бинишинанд, то макони нишаст барои ҳама кифоя бошад. Ҳеҷ яке аз аҳли нишаст аз ҷояш намехезад, то шахси дигар ба ҷойи ӯ бинишинад ва ё ҷоиз нест, ӯро аз ҷоят бихез гӯяд. (Бухорӣ ва Муслим). Ба аҳли маҷлис воҷиб аст, ки сирру асрори он нишастро ҳифз бикунанд: “Маҷлисҳо боамонат аст”. Ва бояд ҳама маҷлисҳо аз зикри Аллоҳ холӣ набошад:“Ҳеҷ қавме нест, ки дар ҷойе гирди ҳам бинишинанд ва ёди Аллоҳ дар миёни онҳо набошад ва ба Паёмбар ﷺ дуруд нафиристанд, магар ин, ки ҳамин маҷлис сабаби ҳасрату пушаймонии онҳо дар рӯзи қиёмат хоҳад буд”. Тирмизӣ. Пас барои мо лозим аст, ки дуои кафорати маҷлисро фаромӯш накунем ва он чунин аст; “Субҳонака аллоҳумма ва биҳамдика, ашҳаду ал ло илоҳа илло анта, астағфирука ва атубу илайк”. Ривояти имом Тирмизӣ.
اللغة الطاجيكية
Забони Тоҷикӣ

photo_2024-02-25_12-21-07

ХОНАИ НООРОМ

بيت بلا هدوء
ХОНАИ НООРОМ

Аллоҳ васфи хонаро дар Қуръон хеле зебо васф кардааст: “Ва Аллоҳ аз хонаҳоятон барои шумо ҷойи сукунат сохт”. Наҳл 80. Ва сабаби мушкилоти хонаҳо, ин бо ҳам давомнок зиддият кардан, овозро баланд баровардан ва фарёдҳои ногаҳоние, ки аз онҳо шунида мешавад. Лекин ба ҳар зану шавҳар зарур аст, ки ба якдигар бигӯянд: Биё бо ҳам бо оромӣ ва бо овози паст маслиҳат мекунем, зеро эҳтироми якдигар аз ҳаё аст. Ҳамаи ин баъди тавфиқи Аллоҳ таъоло, дар дасти худи мо аст, ки мо бояд як хонае бисозем, то он хона, хонаи орому сакина ва макони роҳат ва итминони қалб ва нузули раҳмат бошад. Ва агар мо ҳамеша ба ҳолати худ розӣ бошем ва онро ба фарзандони худ таълим бидиҳем, ки то онон низ назар ба нофаҳмиву нооромӣ ва шикоятҳои доимӣ, қаноатманду розӣ бошанд. Чӣ мешуд, ки мо ҳамеша бо якдигар гумони нек мекардем ва пеш аз он, ки як суханро рад бикунем, барои чи аввал фикр намекунем, ки зарари ҳақиқӣ дар куҷост. Ва ба мо чи шудааст, ки ҳамеша якдигарфаҳмӣ надорем. Дар асл байни мо бояд ба ҳамдигар раҳм кардану бахшидан бошад.

اللغة الطاجيكية
Забони Тоҷикӣ

photo_2024-02-25_12-15-33

МАНЪИ ЗИНАТИ ЗАН БАЪДИ ВАФОТИ ШАВҲАР

منع زينة المرأة بعد وفاة الزوج
МАНЪИ ЗИНАТИ ЗАН БАЪДИ ВАФОТИ ШАВҲАР

Занон пеш аз Ислом ба шавҳари худ як соли комил азо дошта аз зиннат додани худ худдорӣ мекарданд, гӯё зоҳиран онҳо ғами худро ба дигарон ошкор мекарданд. Ин амалро Аллоҳ лағву бекор кард ва онро чаҳор моҳу даҳ рӯз гардонд: “Ва касоне, ки аз шумо бимирад ва занонро бигузорад, бояд ки ин занон худро чаҳор моҳу даҳ рӯз интизор кунонанд”. Бақара 234. Ва ин чаҳор моҳу даҳ рӯз барои зане аст, ки ҳомила набошад. Агар зан ҳомила бошад, иддаи ӯ то баъди таваллуд аст. Бинобарин зан дар ин муддат наметавонад худро бо ҳане, ранг, сурма ва хӯшбӯйӣ зиннат бидиҳад ва либоси зебо бипӯшад. Либосе, ки дар урфу одати он мардум, либоси зебо бошад. Ва наметавонад бо тилловорӣ худро зиннат диҳад. Ва он чизе, ки ба зиннат дохил намегардад, ин ғусл кардан, нохун гирифтан ва паст кардани мӯй ва ғайра. Ва ҳам ба ӯ ҷоиз нест, ки шабона аз хона берун гардад, магар дар ҳолати зарурот. Ва ӯ баъди адои идда метавонад бо маҳрами худ ба ҳаҷ равад. Паёмбар ﷺ фармуданд: “Он зане, ки имон ба Аллоҳ ва имон ба рӯзи қиёмат дорад, ҳалол нест, ки ба мурдае зиёда аз се рӯз азо бидорад, магар ба шавҳари худ, ки он чаҳор моҳу даҳ рӯз аст”. Бухорӣ ва Муслим.
اللغة الطاجيكية
Забони Тоҷикӣ

photo_2024-02-25_12-13-05

МУКОФОТИ НАМОЗИ БОМДОД

مكافأة صلاة الفجر
МУКОФОТИ НАМОЗИ БОМДОД

Нидое, ки хеле зебост, мӯъминон бо шунидани ин нидо ба сӯйи намози бомдод ҳаракат мекунанд. Бо умеди ин, ки аз тарафи Аллоҳ ба мукофотҳои бузург ноил гарданд. Аз ҷумлаи он мукофотҳо:
1. Собитқадам будан дар имон. 2. Дурӣ ва бедорӣ аз амалҳои мунофиқона. 3. Дохили ҷамоъат гарданд.
4. Аз оташи дӯзах наҷот ёбанд. Паёмбар ﷺ фармуданд: “Ҳар касе, ки пеш аз баромадани офтоб ва пеш аз ғуруби он намоз бигзорад, ба оташи дӯзах дохил нагардад”. Бухорӣ ва Муслим.
5.Дар ёриву меҳрубонии Аллоҳ ва ҳифзи Ӯ бошанд. 6.Дар намоз ҳамроҳи онҳо фариштагон бошанд. 7.Дар қиёмат бо нури комил икром карда шаванд. Паёмбар ﷺ фармуданд: “Онҳое, ки дар торикиҳо ба сӯйи масҷидҳо мераванд, бо нури комили рӯзи қиёмат башорат бидиҳед”. Абудовуд. 8.Савоби бузургеро ба даст оранд, ки он беҳтар аз ҳама чизҳои дунёст. Паёмбар ﷺ фармуданд: “Ду ракат намози бомдод беҳтар аз дунё ва ончи дар он аст”. Муслим. Пас ту ҳарис ба хондани намози бомдод ва дигар намозҳо бош, то аз азоб наҷот ёфта ба ҷаннат дохил гардӣ. Аллоҳ фармуд: “Ва онон, ки ба намози худ муҳофизаткунандагонанд, ин гурӯҳ инсонҳо дар боғу бӯстонҳо гиромӣ ҳастанд”. Маъориҷ 34,35.

اللغة الطاجيكية
Забони Тоҷикӣ