Бурни ерга ишқалансин, бурни ерга ишқалансин, бурни ерга ишқалансин!» дедилар. «Эй Аллоҳнин Расули, кимнинг?», дейишди. У зот: «Ота-онаси ёки улардан бири кексайганда (уларни рози қилиб,) жаннатга кириб олмаган кишининг», дедилар

Набий соллаллоҳу алайҳи ва саллам (бир кишини) хорлик ва расволикка дучор бўлишини тилаб дуо қилдилар. Ҳатто бу дуолари билан унинг бурни тупроққа ишқалангандек бўлди. Буни уч бор такрорладилар. Шунда: «Эй Аллоҳнинг Расули, сиз бунчалик дуоибад қилган кимса ким?» деб сўралди.

Пайғамбаримиз соллаллоҳу алайҳи ва саллам: «Ота-онаси кексайган вақтда уларнинг хизматини қилиб, дуосини олиб жаннатга кириш имкони бўла туриб, буни қўлдан бой берган, уларга ёмон муносабатда бўлиб, оқ бўлган киши хор бўлсин», дедилар.