Ebûbekir -radıyallahu anh-’ın bir kölesi vardı. Kazandığı haracı (efendinin kölesinden çalışmasının karşılığı olarak aldığı bir miktar maldır), Ebûbekir'e getirip, verirdi de Ebu Bekir'de bu haraçtan yerdi.

Bu çocuk, Ebûbekir -radıyallahu anh- tarafından kendisine her gün (kazandığı maldan) belirli bir miktar vermekle görevlendirilmiştir. Günlerden bir gün bu çocuk Ebûbekir -radıyallahu anh-'a bir yemek takdim etti ve Ebûbekir -radıyallahu anh- da bu yemeği yedi. Köle, Ebûbekir'e: — Bu sana getirdiğim şeyin ne olduğunu biliyor musun? dedi. Ebûbekir: — O nedir? dedi. Köle şöyle dedi: — Ben câhiliyet devrinde bir insana kâhinlik yapar, gâibden bir takım haberler verirdim. Fakat ben kâhinliği güzel yapamıyor, sâdece o insanı aldatıyordum. O insan bana kavuştu da, bu kâhinlik mukabilinde bana atıyye verdi. Kâhinlik karşılığında alınan ücret kâhin bu işi iyi de yapsa kötü de yapsa haramdır. Çünkü Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- kahine gitmekten ve onunla konuşmaktan yasaklamıştır. Hadisi, Buhâri, Sahihi'nde (3/84 no: 2237) ve Müslim Sahihi'nde (3/1198 no:1567) Ebu Mesud el-Ensârî -radıyallahu anh-’dan rivayet etmişlerdir. Çocuk, Ebubekir -radıyallahu anh-’a bu sözü söyleyince O, elini ağzına soktu ve haramla beslenmiş olmamak için karnında olan o yediği şeyleri kusarak dışarı çıkardı. Bu mal haram bir mal idi. Çünkü haram olan bir fiil karşılığında elde edilmişti. Haram bir fiil karşılığında alınan ücret de haramdır.