Allah'ım! Sen insanların Rabbisin! Sıkıntıyı giderensin! Şifa ihsan et. Zira Sen eş-Şâfi'sin/şifa vericisin. Senden başka şifa verecek olan hiçbir kimse yoktur. Öyle bir şifa ver ki, hastalıktan eser kalmasın

Şifa veren Allah -Azze ve Celle-'dir. Doktor ve ilaç ise Allah'ın izni olmadan ne fayda ne de zarar veren vesilelerdir.
Hasta ziyareti Müslümanlar arasında bir haktır. Bu ziyaret aile için daha da önemlidir.
Hastayı ziyaret edenlerin, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'den nakledilen bu mübarek duayı hasta için okumaları teşvik edilmiştir.
Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'in uygulamalarından biri, Kur’ân ayetleri ve güzel dualarla şifa aramak, yani meşru rukye ile tedavi olmaktı. Kendisi hastalandığında bu şekilde dua eder, ailesinden veya diğer insanlardan rahatsızlanan kimseler için de dua ve rukye yapardı.
İbn Hacer -rahimehullah- şöyle demiştir: Hadislerde ittifakla belirtildiği üzere; hastalığın günahlara kefaret olması ve sevap kazandırması gerçeği karşısında, hastaya şifa için dua edilmesi (ilk bakışta) çelişkili bir durum gibi algılanıp sorgulanmıştır. Bunun cevabı şudur: Dua başlı başına bir ibadettir. Şifa istemek, hastalığın sevap ve kefaret olmasına aykırı değildir. Çünkü sevap ve günahlara kefaret olma, hastalığın başlamasıyla ve kişinin ona sabretmesiyle elde edilir. Dua eden kimse ise iki güzellikten birinin içindedir: Ya istediği şey gerçekleşir, ya da bunun karşılığında kendisine bir fayda ulaştırılır veya bir zarar ondan uzaklaştırılır. Bunların hepsi de Yüce Allah’ın lütfundandır.