Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- namaza tekbirle başlar, kıraate de "Elhamdulillahi Rabbi'l-Alemin" ile başlardı. Rüku ettiğinde başını eğmez ve dikmezdi de ancak ikisinin arasında tutardı.

Bu hadiste Âişe -radıyallahu anha- Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-’in namazı vasfederek, onun namaz kılma şeklini ilmi ulaştırmak ve sünneti yaymak gayesi ile nakletmiştir. Namaza "Tekbiratul İhram" ile başlar, Allahu Ekber derdi. Kıraate başı "Elhamdulillahi Rabbi'l-Alemin" olan Fatiha suresiyle başlardı. Kıyamdan sonra rüku ettiğinde başını ne eğer, ne de dikerdi. Düz ve ortada tutardı. Rükudan doğrulduğunda secde etmeden önce sırtı dimdik olurdu. Başını secdeden kaldırdığında sırtı dümdüz olmadan secdeye gitmezdi. Her iki rekatta oturduğunda “Selamlar, dualar ve bütün güzel şeyler…” diye Tahiyyatı sonuna kadar okurdu. Oturduğunda sol ayağının üzerine oturur ve sağ ayağını dikerdi. Namaz kıldığı esnada namaz kılan kimseyi şeytanın oturduğu gibi oturmasını yasaklardı. O oturuş, ayaklarını yere koyar, kalçası üzerine oturur ya da ayaklarını diker. Sonra da kalçalarını o ikisinin arasına yere koymasıdır. Bu her iki oturuş da yasaklanmıştır. Aynı şekilde namaz kılan kişinin secdede yırtıcı hayvan gibi kollarını yere yapıştırmasını da yasaklamıştır. Namaza başlarken Allah’ı tazim ettiği ve tekbir getirdiği gibi namazı bitirirken de hazır bulunan meleklere, namaz kılanlara ve öncesiyle sonrasıyla bütün salih kullara selam vermiştir. Aynı zamanda namaz kılan kimsenin genel olarak yaptığı dualarda bunu unutmaması gerekir.