«Kendisine bir fakirlik dokunup bunu insanlara arz ederse, o kimsenin fakirliği ortadan kalkmaz. Kim de ihtiyacını Allah'a arz ederse de Allah'ın ona hemen veya bir müddet sonra bir rızık göndermesi yakındır.»

İbn Mesud -radıyallahu anh- Allah Rasûlü -sallallahu aleyhi ve sellem-'in şöyle buyurduğunu haber veriyor: "Kendisine bir fakirlik dokunan" Yani çetin bir sıkıntı ve ihtiyaç. Bu kelime daha çok fakirlik ve darlık anlamlarında kullanılır. "Bunu insanlara götürürse"; yani insanlara arz eder, şikayet diliyle ortaya koyar ve onlardan başındaki bu darlığı gidermelerini talep ederse. Böyle davranan kimsenin sonucu ise şöyle olur: "Bu kimsenin fakirliği ortadan kalkmaz." İhtiyaç duyduğu şey gerçekleşmez, darlığı ortadan kalkmaz. Bir sıkıntısı ortadan kalksa bile başına başka bir sıkıntı hemen geliverir. "Bunu Allah'a götüren kimseye"; yani Allah'a güvenip, tevekkül edene "Pek yakında" çok kısa zamanda acil olarak ona zenginlik verir. Yani yeteceği şeyi verir. Bazı yazma nushalarda bi'l-ğinâ lafzı bulunmaktadır. El-Mesabîh adlı eseri şerh eden alimler şöyle demişlerdir. "bi'l-ğinâ lafzı maksur olan kesradır. Manası bolluk olan bu kelime manayı tahrif etmektedir. Çünkü rivayette içinde bulunduğu hale yetecek/kafi olacak bir durum gelir denilmiştir." "Acil ölüm"; bunun manası darda olan bu kimse, zengin bir akrabasının ölümü ile miras alır, şeklinde verilmiştir. Hadisin bu bölümü yüce Allah'ın şu ayetinden alınmış olabilir: "Kim Allah'tan korkarsa, Allah ona bir çıkış yolu ihsan eder. Onu beklemediği yerden rızıklandırır." (Talâk Suresi, 2-3) "Ya da bir bolluk verir geç olarak." Yani yüce Allah kuluna kendisini zengin kılacak servet bahşeder."