Ang panalangin ay hindi tinatanggihan sa pagitan ng adhān at iqāmah."}

Ang kainaman ng oras na ito para sa pagdalangin.
Kapag nahiyasan ang tagapag-anyaya ng mga etiketa ng pagdalangin, nagsadya siya sa mga lugat nito at mga oras nito na nakalalamang, lumayo siya sa pagsuway kay Allāh, nag-ingat siya para sa sarili niya sa pagkakasadlak sa mga maling akala at pag-aalinlangan, at nagpaganda siya ng palagay kay Allāh, tunay na siya ay marapat na tugunin ayon sa pahintulot ni Allāh.
Nagsabi si Al-Munāwī tungkol sa pagtugon sa panalangin: Ibig sabihin: Matapos ng pagkatipon ng mga kundisyon ng pagdalangin, mga haligi nito, at mga etiketa nito saka kung may naiwan na anuman mula sa mga ito, huwag siyang manisi kundi sa sarili niya.
Ang pagtugon sa panalangin ay maaaring madaliin para sa kanya ang [pagtugon sa] panalangin niya o ibaling palayo sa kanya mula sa kasamaan ang tulad nito o imbakin ito para sa kanya sa Kabilang-buhay. Iyon ay alinsunod sa karunungan ni Allāh at awa Niya.