Sa mga bago ninyo noon ay may isang lalaking may isang sugat kaya nasuya siya kaya kumuha siya ng isang punyal saka humiwa siya sa pamamagitan nito sa kamay niya. Hindi naampat ang dugo hanggang sa namatay siya. Nagsabi si Allāh (napakataas Siya): "Nagdali-dali sa Akin ang alipin Ko ng sarili niya. Nagkait Ako sa kanya ng Paraiso."}

Ang kainaman ng pagtitiis sa kasawiang-palad at ang pagwaksi ng panghihinawa sa mga sakit upang hindi humantong sa higit na matindi kaysa sa mga ito.
Ang pagsasanaysay tungkol sa mga kalipunang lumipas hinggil sa anumang nasaad dito ang kabutihan at ang pangaral.
Nagsabi si Ibnu Ḥajar: Nasaad dito ang pagbatid sa mga karapatan ni Allāh at awa Niya sa nilikha Niya yayamang nagbawal siya sa kanila ng pagpatay sa mga sarili nila at na ang mga buhay ay pag-aari Niya.
Ang pagbabawal sa paggawa ng mga kadahilanang nauuwi sa pagpatay ng sarili at ang matinding banta kaugnay roon.
Nagsabi si Ibnu Ḥajar: Nagpatunay iyon na humiwa siya rito dahil sa pagnanais ng kamatayan hindi para sa pagpapakay ng panggagamot na nananaig sa palagay ang pakikinabang doon.