ผู้ใดได้สาบานด้วยความซื่อสัตย์ ดังนั้นเขาผู้นั้นไม่ใช่พวกพ้องของเรา

ห้ามการสาบานโดยสิ่งอื่นที่ไม่ใช่พระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพ ซึ่งรวมถึง: การสาบานด้วยอะมานะฮ์ (ความสื่อสัตย์) และถือเป็นการตั้งภาคีเล็ก
อัลอะมานะฮ์(ความซื่อสัตย์) นั้นครอบคลุมถึงการเชื่อฟัง การเคารพภักดี การดูแลทรัพย์สินที่ฝากไว้ การรักษาสิ่งของมีค่า และความปลอดภัย
การสาบานไม่สามารถทำได้ เว้นแต่โดยการสาบานต่ออัลลอฮ์ ผู้ทรงสูงส่ง หรือด้วยพระนามหนึ่งพระนามใดของพระองค์ หรือโดยคุณลักษณะอย่างใดอย่างหนึ่งของพระองค์เท่านั้น
อัลค็อฏฏอบีย์ กล่าวว่า: ดูเหมือนว่าความไม่พอใจในเรื่องนี้เกิดขึ้นเพราะท่าน(นบี)ได้สั่งให้สาบานต่ออัลลอฮ์และด้วยคุณลักษณะของพระองค์เท่านั้น ในขณะที่ 'ความซื่อสัตย์' ไม่ใช่คุณลักษณะของพระองค์ แต่มันเป็นคำสั่งหนึ่งในคำสั่งของพระองค์และเป็นข้อบังคับหนึ่งในข้อบังคับของพระองค์ ดังนั้นจึงถูกห้ามเนื่องจากอาจเป็นการทำให้ความซื่อสัตย์มีความเท่าเทียมกับพระนามและคุณลักษณะของอัลลอฮ์ ผู้ทรงเกรียงไกรและทรงสูงส่ง