แท้จริงสิทธิที่อัลลอฮ์ต้องได้รับจากบ่าว คือการเคารพสักการะต่อพระองค์เพียงผู้เดียว และไม่นำสิ่งใดมาเป็นภาคีกับพระองค์ และสิทธิที่บ่าวจะได้รับจากอัลลอฮ์ก็คือการที่พระองค์ไม่ลงโทษผู้ที่ไม่ตั้งภาคีต่อพระองค์ด้วยสิ่งใดๆ

อธิบายถึงสิทธิของอัลลอฮ์ ตะอาลา ที่พระองค์ได้ทรงบัญญัติไว้เหนือบรรดาบ่าวของพระองค์ นั่นคือ การเคารพสักการะต่อพระองค์ และไม่ตั้งภาคีใด ๆ พร้อมกับพระองค์
อธิบายถึงสิทธิของบรรดาบ่าวที่จะได้รับจากอัลลอฮ์ ซึ่งเป็นความโปรดปรานและความกรุณาจากพระองค์ คือการให้พวกเขาได้เข้าสวรรค์และไม่ลงโทษพวกเขา
ในหะดีษนี้เป็นการแจ้งข่าวดีที่น่ายินดียิ่งสำหรับบรรดาผู้ศรัทธาในความเป็นเอกะของอัลลอฮ์ พวกเขาไม่ตั้งภาคีใด ๆ พร้อมกับพระองค์ โดยการกำหนดสรวงสวรรค์เป็นบั้นปลายของพวกเขา
ท่านมุอาซ ได้รายงานหะดีษนี้ก่อนที่ท่านจะเสียชีวิต เพราะกลัวจะเป็นการปกปิดความรู้
เป็นการเตือนไม่ให้มีการเปิดเผยบางหะดีษสำหรับมนุษย์บางกลุ่ม เพราะกลัวถึงความไม่เข้าใจในความหมายของมัน และสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่ไม่เกี่ยวกับหลักการปฏิบัติ และไม่เกี่ยวกับหลักกฎหมายของศาสนา
ผู้ที่ทำบาปที่เป็นผู้ศรัทธาในเอกภาพของอัลลอฮ์ พวกเขาจะอยู่ภายใต้ความประสงค์ของพระองค์ พระองค์อาจจะลงโทษ และอาจะให้อภัยพวกเขา และสุดท้ายแล้วสวรรค์คือบั้นปลายสำหรับพวกเขา