เมื่ออัลลอฮ์ทรงรักบ่าวคนหนึ่ง อัลลอฮ์ได้เรียกญิบรีลแล้วบอกว่า อัลลอฮ์ทรงมีความรักต่อคนผู้นี้ ดังนั้นเจ้าจงมีความรักต่อเขาเช่นกัน ญิบรีล

อบู มูฮัมหมัด บิน อบี ญัมเราะฮ์ กล่าวว่า: การสั่งการให้ญิบรีลก่อนหน้ามะลาอิกะฮ์อื่นๆ นั้น เป็นการแสดงให้เห็นถึงสถานะอันสูงส่งของเขา ณ ที่พระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพเหนือมะลาอิกะฮ์ท่านอื่นๆ
ใครก็ตามที่พระเจ้าทรงรักเขา ผู้คนในฟากฟ้าและโลกก็จะรักเขา และใครก็ตามที่พระเจ้าทรงโกรธเขา ผู้คนในฟากฟ้าและโลกก็จะโกรธเขา
อัซ-ซินดีย์ กล่าวว่า: สำนวนหะดีษที่ว่า (หลังจากนั้นเขาก็ถูกวางตัวให้เป็นที่ยอมรับแด่ชาวโลก) ไม่ได้หมายความว่าทุกคนจะรักเขา แต่พระองค์จะให้คนรักเขาในระดับที่พระองค์ต้องการ เพราะคนไม่ดีมักไม่ชอบคนดีเป็นเรื่องธรรมดาอยู่แล้ว
การส่งเสริมให้กระทำความดีให้ครบถ้วนในทุกรูปแบบ ไม่ว่าจะเป็นข้อบังคับหรือสุนนะฮฺ และการตักเตือนให้หลีกเลี่ยงบาปและบิดอะฮฺ เพราะสิ่งเหล่านี้เป็นสาเหตุที่อาจนำไปสู่ความกริ้วโกรธ (ของอัลลอฮฺ).
อิบนุ ฮาญาร์ กล่าวว่า: จากคำพูดนี้สามารถเข้าใจได้ว่า ความรักในหัวใจของผู้คน (ที่มีต่อบุคคลหนึ่ง) เป็นสัญญาณหนึ่งของความรักจากอัลลอฮฺ และหลักฐานที่สนับสนุนความหมายนี้ คือสิ่งที่มีอยู่ในเรื่องการจัดการญะนาเซาะฮฺ (ศพ) ว่า: “พวกท่านคือพยานของอัลลอฮ์บนหน้าแผ่นดิน”
อิบนุ อัล-อะรอบีย์ อัล-มาลิกีย์ กล่าวว่า: คำว่า “ชาวโลก” ที่ถูกกล่าวถึงนั้น หมายถึงเฉพาะผู้ที่รู้จักเขาเท่านั้น ไม่รวมถึงผู้ที่ไม่รู้จักหรือไม่เคยได้ยินชื่อเขา.