บาปที่ใหญ่ที่สุด คือ การตั้งภาคีต่ออัลลอฮฺ ความรู้สึกปลอดภัยจากอุบาย(การลงโทษ)ของอัลลอฮฺ การสิ้นหวังในความเมตตาของอัลลอฮฺ และการเบื่อหน่ายต่อความเมตตาของอัลลอฮฺ

บาปนั้นแบ่งออกเป็นสองประเภท คือบาปใหญ่และบาปเล็ก
การตั้งภาคีต่ออัลลอฮฺเป็นบาปที่ใหญ่หลวงที่สุดและเป็นบาปที่ใหญ่ที่สุด
ห้ามรู้สึกว่าปลอดภัยจากอุบายของอัลลอฮฺ สุบหานะฮู และการสิ้นหวังในความเมตตาของพระองค์ เพราะทั้งสองอยู่ในบาปที่ใหญ่ที่สุด
อนุญาตให้กล่าวว่าอัลลอฮฺ ตะอาลาทรงมีอุบายเมื่อเผชิญหน้ากับบรรดาผู้มีแผนร้ายทั้งหลาย และนี่คือคุณลักษณะแห่งความสมบูรณ์ และสิ่งที่น่ารังเกียจคือการวางแผนร้ายกับผู้ไม่สมควร
จำเป็นสำหรับบ่าวที่จะต้องอยู่ระหว่างความกลัวและความหวัง ซึ่งเมื่อเขากลัวเขาก็จะไม่สิ้นหวังและเมื่อเขาหวังเขาก็จะไม่รู้สึกว่าเขาปลอดภัยแล้ว
ยืนยันในคุณลักษณะของความเมตตาของอัลลอฮฺ ตะอาลา คุณลักษณะที่เหมาะสมต่อความยิ่งใหญ่ของพระองค์
วาญิบ(จำเป็น)ต้องคิดดีต่ออัลลอฮฺ อัซซะวะญัลฺ