“แท้จริงอัลลอฮ์ทรงมองข้ามเรื่องราวของประชาชาติของฉันในสิ่งที่พวกเขาคิดในใจ เว้นแต่พวกเขาจะกระทำหรือพูด”

พระเจ้าผู้ศักดิ์สิทธิ์และสูงส่ง ทรงยกโทษและปล่อยวางต่อความคิดและความสงสัยที่ปรากฏในจิตใจ มื่อมนุษย์พูดคุยกับตัวเองเกี่ยวกับสิ่งเหล่านั้น และมันก็ผ่านเข้ามาในความคิดของเขา
การหย่าร้าง: ถ้าบุคคลนั้นคิดแล้วนึกอยู่ในใจ แต่ไม่พูดออกมาหรือเขียนลงไป ก็ไม่ถือว่าเป็นการหย่าร้าง
การคิดในใจไม่ถือว่าเป็นบาปสำหรับใครก็ตาม ถึงจะใหญ่โตเพียงใด ตราบใดที่ยังไม่มั่นใจและไม่ทำหรือพูดออกมา
ความยิ่งใหญ่ของประชาชาติของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เพราะพวกเขาได้รับการยกเว้นจากการถูกลงโทษในสิ่งที่คิดในใจ ซึ่งแตกต่างจากประชาชาติอื่นในอดีต