“แท้จริงการเสกเป่า เครื่องรางของขลังต่าง ๆ และเครื่องของเสน่ห์ต่าง ๆ นั้น เป็นการตั้งภาคี

ปกปักรักษาหลักเอกภาพและการศรัทธาจากสิ่งที่จะทำให้มันบกพร่อง
ห้ามใช้การเสกเป่าที่เป็นการทำภาคี เครื่องราง และการทำสเน่ห์
การที่บุคคลเชื่อว่าทั้งสามประการนี้เป็นสาเหตุ ถือว่าเป็นการตั้งภาคีเล็ก เพราะเขาเชื่อในสิ่งที่ไม่ใช่สาเหตุเป็นสาเหตุ แต่ถ้าเขาเชื่อว่าสิ่งเหล่านั้นสามารถให้ประโยชน์และให้โทษด้วยตัวมันเองได้ ถือว่าเขาผู้นั้นทำการตั้งภาคีใหญ่
เตือนให้ห่างไกลจากสาเหตุที่เป็นการตั้งภาคี และสาเหตุต้องห้ามต่างๆ
ห้ามการเสกเป่า และมันเป็นรูปแบบหนึ่งของการตั้งภาคี ยกเว้นการเสกเป่าที่ถูกต้องตามหลักศาสนา
จิตใจจำเป็นต้องผูกพันกับอัลลอฮ์เพียงองค์เดียว ทั้งสิ่งที่เป็นโทษและเป็นประโยชน์นั้นล้วนมาจากพระองค์เพียงผู้เดียว โดยไม่มีภาคีใดๆ กับพระองค์ ดังนั้นไม่มีผู้ใดนำสิ่งที่ดีได้นอกจากอัลลอฮ์ และไม่มีผู้ใดกำจัดความชั่วร้ายได้นอกจากอัลลอฮ์ ตะอาลา เท่านั้น
การเสกเป่าที่อนุญาตนั้น คือเสกเป่าที่มีเงื่อนไขสามประการ: 1- การเชื่อว่าเสกเป่าเป็นแค่สาเหตุและไม่สามารถให้ประโยชน์ได้เว้นแต่ด้วยการอนุญาตจากอัลลอฮ์เท่านั้น 2- ต้องเสกเป่าด้วยอัลกุรอาน พระนามและคุณลักษณะของพระองค์ บทวิงวอนจากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม, และคำวิงวอนที่ถูกต้องตามหลักศาสนา 3- ต้องเสกเป่าด้วยภาษาที่เข้าใจได้และไม่มีคาถาและเวทมนตร์ต่างๆ