เราทานอาหารซะฮูรร่วมกับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม จากนั้นท่านนบีก็ลุกขึ้นขึ้นเพื่อไปละหมาด ฉันกล่าวว่า: ระหว่างการอาซานและการทานซะฮูรนั้นมีระยะเวลาห่างกันเท่าใด? ท่านนบีตอบว่า : ประมาณห้าสิบโองการ

เป็นการดีกว่าที่จะล่าช้าการทานซะฮูรก่อนรุ่งสางแค่นิดเดียว เพราะการล่าช้านั้น จะมีประโยชน์ต่อร่างกายมากขึ้นและจะได้รับประโยชน์ของเขาในวันนั้นมากขึ้น ความประเสริฐของท่านอาหารซะฮูรล่าช้าไปจนเกือบแสงอรุณขึ้น ก็เพราะว่า เมื่อทานอาหารซะฮูรล่าช้า จะเป็นประโยชน์ต่อร่างกายมากขึ้น และในช่วงเวลากลางวัน ประโยชน์ก็จะย้อนกลับมาหาตัวเขามากขึ้น
การเอาใจใส่ของบรรดาเศาะฮาบะฮ์ ต่อการอยู่ร่วมกับท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เพื่อเรียนรู้จากท่าน
ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ปฏิบัติต่อบรรดาเศาะฮาบะฮ์ของท่านอย่างดี โดยท่านนั้นเคยร่วมรับประทานอาหารกับพวกเขา
เวลาของการเริ่มถือศีลอดคือ เมื่อแสงอรุณขึ้น
คำกล่าวของเขา ที่ว่า: “ระหว่างการอาซานและการทานซะฮูรนั้นมีระยะเวลาห่างกันเท่าใด?” หมายถึง ระหว่างการทานซะฮูรและการอิกอมะฮ์ เพราะเขากล่าวไว้ในหะดีษอีกบทหนึ่งว่า “ระยะเวลาระหว่างการทานซะฮูรเสร็จและการเข้าสู่ละหมาดนั้น นานเท่าเท่าใด?” ซึ่งหะดีษต่าง ๆ ก็ได้อธิบายสนับสนุนกัน
อัล-มุฮัลลับ กล่าวว่า: ในหะดีษนี้มีการประเมิณเวลาโดยใช้การกระทำเป็นเกณฑ์ ซึ่งชาวอาหรับก็มีการทำในลักษณะนี้ เช่นการที่พวกเขากล่าวว่า: เท่ากับระยะเวลาที่ใช้ในการรีดนมแกะ และเท่ากับระยะเวลาที่ใช้ในการเชือดอูฐ ดังนั้นซัยด์ บิน ษาบิต เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ จึงกล่าวว่าการประมาณการดังกล่าวโดยการอ่าน เป็นสิ่งบ่งชี้ว่าเวลานั้นเป็นเวลาแห่งการทำอิบาดะฮ์โดยการอ่านอัลกุรอาน และหากพวกเขาประมาณเวลา โดยไม่เอามาเกี่ยวเนื่องกับการกระทำ พวกเขาคงจะพูดว่า: จำนวน 1 ขั้น หรือ 10 - 12 นาที
อิบนุอบี ญัมเราะห์ กล่าวว่า: ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม จะเลือกปฏิบัติในสิ่งที่ดีที่สุดแก่ประชาชาติของท่าน และท่านก็จะปฏิบัติมันด้วย เพราะถ้าท่านไม่รับประทานอาหารซะฮูร ประชาชาติของท่านก็จะทำตามท่าน ซึ่งจะทำให้เกิดความยากลำบากแก่บางคน และถ้าท่านรับประทานซะฮูรตอนดึก ก็จะเกิดความยากลำบากแก่คนที่ง่วงนอน เพราะอาจทำให้พวกเขาละทิ้งการละหมาดซุบฮิ หรือ ต้องใช้ความอดทนที่จะต้องนอนดึก