ผู้รำลึกถึงพระเจ้าของเขากับผู้ที่ไม่รำลึกถึงพระเจ้า เปรียบเสมือนหนึ่งคนที่มีชีวิตกับผู้ที่เสียชีวิตไปแล้ว

ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม อธิบายความแตกต่างระหว่างผู้ที่รำลึกถึงพระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพกับผู้ที่ไม่รำลึกถึงพระองค์ นั้นคือเหมือนกับความแตกต่างระหว่างคนเป็นกับคนตายในด้านประโยชน์และรูปลักษณ์ที่ดีของเขา โดยอุปมาของผู้รำลึกถึงพระเจ้าของเขานั้น อุปไมยดังคนมีชีวิตซึ่งภายนอกถูกประดับด้วยแสงสว่างแห่งชีวิต และภายในของเขาเต็มไปด้วยแสงสว่างแห่งความรู้ และประโยชน์ และอัลลอฮ์ทรงกล่าวถึงอุปมาผู้ที่ไม่รำลึกถึงอัลลอฮ์อุปไมยดังคนตายซึ่งภายนอกนั้นไร้ประโยชน์ และสิ่งที่อยู่ภายในนั้นว่างเปล่าโดยไม่มีประโยชน์อะไรเลยในนั้นเลย

เช่นเดียวกัน บ้านก็ถูกเรียกว่า "บ้านที่มีชีวิต" หากผู้อยู่อาศัยในบ้านนั้นระลึกถึงอัลลอฮ์ แต่ถ้าไม่ระลึกถึงพระองค์ ก็ถือได้ว่าเป็น "บ้านที่ตาย" เนื่องจากผู้อยู่อาศัยไม่มีการระลึกถึงอัลลอฮ์ ซึ่งการเรียกว่าบ้านมีชีวิตหรือบ้านตายนี้หมายถึงผู้อยู่อาศัยในบ้านนั้นนั่นเอง