“เมื่อพวกเจ้าคนใดฝันเห็นสิ่งที่ชอบ แท้จริงมันนั้นมาจากอัลลอฮ์ ก็จงกล่าวว่าขอบคุณต่ออัลลอฮ์ และเมื่อพวกเจ้าคนใดฝันเห็นสิ่งไม่ดี นั่นมันมาจากชัยฏอน ก็จงขอความคุ้มครองต่ออัลลอฮ์จากความชั่วช้าของมัน และอย่าพูดถึงมันให้ใครฟัง เพราะมันจะไม่เป็นอันตรายต่อเขา”

ประเภทของการฝัน: 1- ฝันที่ดี ซึ่งเป็นฝันที่แท้จริงและเป็นข่าวดีจากพระเจ้าที่เขาเห็นหรือปรากฏแก่เขา 2- การกระซิบกับตัวเอง ซึ่งเป็นสิ่งที่มนุษย์พูดกับตัวเองขณะตื่น 3- ความโศกเศร้าและน่ากลัวของชัยฏอน และความน่าสะพรึงกลัวของมันที่ทำให้ลูกหลานของอาดัมเสียใจ
สรุปจากสิ่งที่กล่าวเกี่ยวกับประเภทของความฝันที่ดีมีสามประการ: หนึ่งคือให้สรรเสริญอัลลอฮ์ในความฝันนั้น สองคือให้มีความยินดี และสามคือให้เล่าความฝันนั้นแก่ผู้ที่รักเท่านั้น ไม่ใช่แก่ผู้ที่เกลียด
สิ่งที่กล่าวมาเกี่ยวกับมารยาทในความฝันอันไม่พึงประสงค์มี 5 ประการ คือ เขาขอความคุ้มครองต่อพระเจ้าให้พ้นจากความชั่วร้ายของมัน และจากความชั่วร้ายของชัยฎอน และให้เขาถ่มน้ำลายไปทางซ้าย 3 ครั้งเมื่อตื่นขึ้น และไม่เล่าให้ใครฟัง และถ้าเขาอยากกลับไปนอนก็ให้สลับซีกลำตัวที่นอนจากซีกเดิม ซึ่งมันจะไม่เป็นอันตรายต่อเขา
อิบนุ ฮาญัร กล่าวว่า: เหตุผลในเรื่องนี้คือ หากเขาเล่าความฝันที่ดีให้แก่ผู้ที่ไม่รัก อาจมีการตีความในทางที่ไม่ดีต่อเขา ไม่ว่าจะด้วยความเกลียดชังหรือความอิจฉา และความฝันอาจเกิดขึ้นตามการตีความนั้น หรือเขาอาจเกิดความเศร้าใจและกังวลใจล่วงหน้า เพราะเหตุนี้จึงมีคำสั่งให้หลีกเลี่ยงการเล่าความฝันแก่ผู้ที่ไม่รัก
การสรรเสริญพระเจ้าเมื่อได้รับความโปรดปราน และเมื่อได้รับสิ่งดีๆอย่างต่อเนื่อง เป็นเหตุให้ความโปรดปรานนั้นคงอยู่ต่อไป