“พวกเจ้าจงรีบเร่งปฏิบัติความดี ก่อนที่ความวุ่นวาย ดังกลางคืนที่มืดมิด

จำเป็นต้องยึดมั่นในศาสนา และรีบเร่งในการทำความดีก่อนที่จะมีอุปสรรคเข้ามาขวางกั้น
หะดีษนี้ชี้ให้เห็นถึงฟิตนะฮ์ต่างๆ ที่ทำให้หลงนั้นจะเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องในยุคสุดท้าย และทุกครั้งที่ฟิตนะฮ์หนึ่งหายไป ฟิตนะฮ์อื่นก็จะตามมา
หากศาสนาของบุคคลใดอ่อนแอและละทิ้งมันไปเพื่อแลกกับบางสิ่งทางโลกนี้ เช่น เงินทอง หรือสิ่งของอื่นๆ ก็เป็นเหตุให้เขาหลงทาง ทิ้งศาสนา และตกอยู่ในฟิตนะฮ์
หะดีษนี้เป็นหลักฐานแสดงให้เห็นว่า การทำความดีนั้น เป็นสาเหตุทำให้ปลอดภัยจากฟิตนะฮ์ต่างๆ
ฟิตนะฮ์แบ่งออกเป็นสองประเภท: ฟิตนะฮ์ที่เกิดจากความคลุมเครือ และทางออกของมันคือความรู้ และฟิตนะฮ์ที่เกิดจากความอยาก และทางออกของมันคืออีหม่าน(การศรัทธา) และความอดทน
หะดีษนี้ชี้ให้เห็นว่า ผู้ใดที่ประกอบความดีน้อย ฟิตนะฮ์จะเกิดขึ้นกับเขาเร็วกว่าคนอื่น และผู้ใดที่ประกอบความดีมาก ก็อย่าได้หลงกับการกระทำนั้น แต่จงทำให้มากขึ้น