ขณะที่ท่านนบีอยู่บนธรรมาสน์ มีชายคนหนึ่งถามท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม ว่า “ท่านคิดอย่างไรเกี่ยวกับการละหมาดตอนกลางคืน” ท่านตอบว่า: “ละหมาดสองร็อกอะฮ์ ละหมาดสองร็อกอะฮ์”

หลักการพื้นฐานของการละหมาดกลางคืนคือการให้สลามทุก ๆ สองร็อกอะฮ์ ยกเว้นการละหมาดวิตร
การละหมาดตอนกลางคืนไม่ได้จำกัดอยู่เพียงจำนวนร็อกอะฮ์ เพราะคำที่ท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิวะสัลลัม กล่าวนั้นเป็นคำทั่วไป
อัล-นะวาวีย์ กล่าวว่า: “การละหมาดกลางวันและกลางคืนนั้น มีสองร็อกอะฮ์ สองร็อกอะฮ์” หะดีษนี้ควรเข้าใจว่าเป็นการระบุสิ่งที่ดีที่สุด ซึ่งก็คือการให้สลามในทุกๆ สองร็อกอะฮ์ ไม่ว่าจะเป็นการละหมาดโดยสมัครใจ กลางวันหรือกลางคืน ก็ควรกล่าวสลาม ทุกๆ สองร็อกอะฮ์
อัล-นะวาวีย์ กล่าวว่า: นี่คือหลักฐานที่แสดงว่าซุนนะฮ์กำหนดให้การละหมาดวิตรเป็นละหมาดสุดท้ายของคืน และสิ้นสุดเวลาของการละหมาดเมื่อรุ่งสาง นี่คือทัศนะที่เป็นที่ยอมรับกันดีในสำนักคิดของเรา และเป็นสิ่งที่นักวิชาการส่วนใหญ่กล่าวไว้