“เกิดอะไรขึ้นกับผู้คนที่เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าในการละหมาด?” คำพูดของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เกี่ยวกับเรื่องนี้รุนแรงยิ่งขึ้น จนกระทั่งท่านได้กล่าวว่า “พวกเขาจงหยุดจากการกระทำนั้นเถิด มิเช่นนั้นสายตาของพวกเขาจะถูกพรากไปอย่างแน่นอน”

ความงดงามของการเชิญชวนของท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัมและการชี้แจงสัจธรรมปรากฏให้เห็นจากวิธีการที่ท่านใช้ ท่านไม่เปิดเผยตัวผู้ที่กระทำผิด เพราะเป้าหมายของท่านคือการชี้แจงความจริง ซึ่งได้บรรลุผลสำเร็จโดยไม่จำเป็นต้องเปิดเผยชื่อหรือประจานผู้กระทำผิด อีกทั้งยังเป็นการปกปิดความผิดของผู้กระทำ ซึ่งวิธีนี้มีแนวโน้มที่จะส่งผลให้ผู้รับคำตักเตือนยอมรับคำชี้แจงได้ง่ายขึ้นและเกิดการเปลี่ยนแปลงในทางที่ดี
การห้ามอย่างเด็ดขาดและการเตือนอย่างรุนแรงต่อผู้ที่แหงนสายตาขึ้นสู่ท้องฟ้าในขณะละหมาด
มีคำกล่าวใน ดำราเอานุล-มะอ์บูด ว่า: เหตุผลก็คือ หากเขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า เขาจะออกนอกทิศทางกิบละฮ์ และหันเหไปจากมัน และจากรูปแบบการละหมาด
การแหงนสายตาขึ้นสู่ท้องฟ้าในขณะละหมาดเป็นสิ่งที่ขัดแย้งกับความสำรวมในการละหมาด
ความสำคัญของการละหมาด และผู้ที่ทำการละหมาดจะต้องประพฤติตนตามหลักการในการเคารพบูชาพระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพอย่างสมบูรณ์