“คนหนึ่งคนใดในหมู่พวกเจ้าอย่าได้ทำการละหมาดด้วยผ้าผืนเดียว (โดยที่)บนบ่าของเขานั้นไม่มีอะไรเลย”

อนุญาตให้ละหมาดโดยผ้าผืนเดียว หากมันปกปิดเอาเราะฮ์ที่จำเป็นต้องปกปิดในการละหมาด
อนุญาตให้ละหมาดโดยผ้าสองผืน ผืนหนึ่งปิดส่วนบนของร่างกาย และอีกผืนหนึ่งปิดส่วนล่างของร่างกาย
สนับสนุนให้ผู้ทำการละหมาดแต่งกายดูสุภาพเรียบร้อย
หากเป็นไปได้ จำเป็นต้องคลุมไหล่ทั้งสอง หรือข้างใดข้างหนึ่งในการละหมาด ทั้งนี้มีนักวิชาการกล่าวว่าการห้ามในกรณีนี้เป็นการห้ามในลักษณะของการแนะนำให้ปฏิบัติ
บรรดาเศาะฮาบะฮ์ทั้งหลาย พวกเขามักมีทรัพย์สินน้อย จนบางคนไม่มีแม้กระทั่งผ้าสองผืน
อัล-นะวาวีย์ กล่าวถึงความหมายของหะดีษ ว่า: วิทยปัญญาของหะดีษบทนี้ คือถ้าเขาปกปิดตัวเองด้วยแค่ผ้า(ผื่นเดียว) และไม่มี(ผ้า)อยู่บนไหล่ เขาจะวิตกว่าอวัยวะที่ควรปิดจะไม่เปิดเผย ซึ่งต่างจากการที่เขาเอาผ้าบางส่วนวางบนไหล่ของเขา (ถ้าเขาใส่ผ้าผืนเดียวแล้ว) เขาอาจจำเป็นต้องจับผ้านั้นด้วยมือข้างเดียวหรือสองข้างของเขาเป็นเหตุให้มือต้องยุ่งอยู่กับสิ่งนั้น และทำให้เขาพลาดซุนนะฮ์ในการวางมือขวาทับมือซ้ายไว้ใต้หน้าอกของเขา และการยกมือขึ้นตามที่ได้มีการกำหนด และอื่นๆและเพราะว่าการทำเช่นนั้น เป็นการทิ้งการปกปิดส่วนบนของร่างกายซึ่งเป็นสถานที่ที่ต้องประดับประดา และพระเจ้าผู้ทรงอำนาจตรัสว่า: “สูเจ้าจงเอาเครื่องประดับกายของพวกเจ้า ณ ทุกมัสยิด ” (อัล- อะอ์รอฟ: 31].