HadeethEnc · 1.27.0
Ҳар касе, ки пеш аз тулуи офтоб ва пеш аз ғуруби он намоз бихонад, ба оташ ворид намешавад
Available translations
Choose an available translation of this Hadeeth
01
Hadeeth text
Аз Абузуҳайр, Умора ибни Руъайба (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуд: "Ҳар касе, ки пеш аз тулуи офтоб ва пеш аз ғуруби он намоз бихонад, ба оташ ворид намешавад."
02
Explanation
Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) хабар медиҳад, ки касе намозҳои субҳ ва асрро адо кунад ва пайваста бар ин амалаш боқӣ бимонад, ба оташи дӯзах намедарояд. Ин ду намозро махсус таъкид кардааст, зеро онҳо вазнинтарин намозон ҳастанд. Вақти субҳ вақте аст, ки одамон дар хоб ва лаззати он ҳастанд. Ва вақти аср вақте аст, ки мардум дар кори рӯзона ва тиҷорат машғуланд. Касе, ки ин ду намозро бо вуҷуди мушкилот (адо намуда) нигоҳ дорад, дигар намозҳоро ҳам нигоҳ медорад.
03
Benefits
Фазилати намозҳои бомдод ва аср, бояд онҳоро (дар вақташ адо намуд) нигоҳ дошт.
Касе, ки ин намозҳоро адо мекунад, ғолибан аз танбалӣ ва риё дур буда дӯстдори ибодат аст.
Касе, ки ин намозҳоро адо мекунад, ғолибан аз танбалӣ ва риё дур буда дӯстдори ибодат аст.
Attribution
[رواه مسلم]
Categories
Share
Share hadeeth
Sharing options
0Views0Cards0Shares