HadeethEnc · 1.27.0
Ин ду чиз бар мардони уммати ман ҳаром ва бар занонашон ҳалол аст
Available translations
Choose an available translation of this Hadeeth
01
Hadeeth text
Аз Алӣ ибни Абутолиб (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки гуфт: Расули Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) абрешимро бо дасти чап ва тиллоро бо дасти рост гирифта, сипас ҳар ду дасташро боло бардошта фармуданд: "Ин ду чиз бар мардони уммати ман ҳаром ва бар занонашон ҳалол аст."
02
Explanation
Паёмбари Худо (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) либос ё порчае аз абрешимро бо дасти чапаш гирифт ва қитъае аз тилло (аз зевар ё монанди он)-ро бо дасти росташ, баъд фармуд: Ҳақиқатан абрешим ва тилло барои мардони ин уммат пӯшиданашон ҳаром аст, вале барои занонашон ҳалол аст.
03
Benefits
Синдӣ мегӯяд: Мақсад аз "ҳаром" гуфтан пӯшидани онҳо (тилло ва абрешим) мебошад. Аммо истифодаи онҳо ба монанди масраф кардан, нафақа, фурӯхтан, ё харидан барои ҳама ҷоиз аст. Аммо истифода бурдани тилло дар зарфҳо ва истеъмоли он (ба монанди нӯшидан ё хӯрдан аз онҳо) барои ҳама (марду зан) ҳаром аст.
Осонгирии шариати исломӣ барои занон, зеро занон ба зиннату зебоӣ ва монанди он ниёз доранд.
Осонгирии шариати исломӣ барои занон, зеро занон ба зиннату зебоӣ ва монанди он ниёз доранд.
Attribution
[رواه أبو داود والنسائي وابن ماجه]
Categories
Share
Share hadeeth
Sharing options
0Views0Cards0Shares