HadeethEnc · 1.20.0
Касе, ки ба сӯи ҳидоят даъват кунад, барояш аҷри касоне, ки аз ӯ пайравӣ мекунанд, хоҳад буд, бе он ки аз аҷру савоби онҳо чизе кам шавад
Available translations
Choose an available translation of this Hadeeth
01
Hadeeth text
Аз Абуҳурайра (разияллоҳу анҳу) ривоят аст, ки Расули Аллоҳ (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) фармуданд: "Касе, ки ба сӯи ҳидоят даъват кунад, барояш аҷри касоне, ки аз ӯ пайравӣ мекунанд, хоҳад буд, бе он ки аз аҷру савоби онҳо чизе кам шавад. Ва касе, ки ба сӯи гумроҳӣ даъват кунад, барояш монанди гуноҳи касоне, ки аз ӯ пайравӣ мекунанд, хоҳад буд, бе он ки аз гуноҳони онон чизе кам шавад."
02
Explanation
Паёмбар (саллаллоҳу алайҳи ва саллам) баён намудааст, ки ҳар ки мардумро бо гуфтор ё кирдор ба роҳе роҳнамои кунад ё ташвиқ намояд, ки ҳақ ва некӣ дар он аст, монанди аҷру савоби касоне, ки аз ӯ пайравӣ кардаанд, мегирад, бидуни ин ки аз аҷру савоби онон чизе кам шавад. Ва касе, ки мардумро бо гуфтор ё кирдор ба роҳи ботил ва шарре, ки шомили гуноҳ ва кори ҳаром аст, роҳнамоӣ кунад, монанди гуноҳи касоне, ки аз ӯ пайравӣ мекунад, хоҳад гирифт, бидуни ин ки аз гуноҳони онон чизе кам шавад.
03
Benefits
Фазилати даъват ба ҳидоят, хоҳ кам бошад, хоҳ бисёр ва ин ки даъваткунандаи ба сӯи он барояш монанди аҷру савоби анҷомдиҳандааш хоҳад буд ва ин аз фазлу карами Аллоҳ аст.
Хатари даъват ба гумроҳӣ, хоҳ кам бошад хоҳ зиёд ва ин ки даъваткунанда ба сӯи гумроҳӣ, монанди гуноҳи анҷомдиҳандаашро хоҳад гирифт.
Подош аз ҷинси амал аст. Бинобар ин касе, ки ба сӯи некӣ даъват мекунад, монанди аҷру савоби анҷомдиҳандаашро мегирад. Ва касе, ки ба сӯи бадӣ ва гумроҳӣ даъват мекунад, монанди гуноҳи анҷомдиҳандаашро мегирад.
Мусалмон бояд аз он барҳазар бошад, ки дар ҳолати ошкоро гуноҳ кардан - тавре ки мардум ӯро бубинанд - мардум аз ӯ улгӯ бигиранд. Зеро дар ин ҳолат гуноҳи касоне, ки аз ӯ тақлид мекунанд низ бар гардани ӯ хоҳад бад. Агарчи ононро ба ин кор ташвиқ накарда бошад.
Хатари даъват ба гумроҳӣ, хоҳ кам бошад хоҳ зиёд ва ин ки даъваткунанда ба сӯи гумроҳӣ, монанди гуноҳи анҷомдиҳандаашро хоҳад гирифт.
Подош аз ҷинси амал аст. Бинобар ин касе, ки ба сӯи некӣ даъват мекунад, монанди аҷру савоби анҷомдиҳандаашро мегирад. Ва касе, ки ба сӯи бадӣ ва гумроҳӣ даъват мекунад, монанди гуноҳи анҷомдиҳандаашро мегирад.
Мусалмон бояд аз он барҳазар бошад, ки дар ҳолати ошкоро гуноҳ кардан - тавре ки мардум ӯро бубинанд - мардум аз ӯ улгӯ бигиранд. Зеро дар ин ҳолат гуноҳи касоне, ки аз ӯ тақлид мекунанд низ бар гардани ӯ хоҳад бад. Агарчи ононро ба ин кор ташвиқ накарда бошад.
Attribution
[رواه مسلم]
Categories
Share
Share hadeeth
Sharing options · 0 Total shares