రెండు గొప్ప అనుగ్రహాలు ఉన్నాయి, వీటి విషయంలో చాలా మంది మనుషులు (నిర్లక్ష్యం వలన) నష్టపోతారు: ఇవి ఆరోగ్యం మరియు తీరిక సమయం

ఇక్కడ మానవుడిని ఒక వ్యాపారితో పోల్చడం జరిగింది. ఆరోగ్యం, ఖాళీ సమయం — ఇవి ప్రధాన మూలధనం (క్యాపిటల్) లాంటివి. ఎవరు తమ ఆరోగ్యాన్ని, ఖాళీ సమయాన్ని (మూలధనాన్ని) సరైన విధంగా ఉపయోగిస్తారో, వారు లాభం పొందుతారు. ఎవరు వాటిని వృథా చేస్తారో, వారు నష్టపోతారు, (కాలం గడిచిపోయిన) తరువాత పశ్చాత్తాపపడతారు.
ఇబ్నె -ఖాజిన్ (రహిమహుల్లాహ్) ఇలా అన్నారు: అరబీ పేర్కొనబడిన పదం "అన్నఅమత్" కు అర్థము - మనిషి ఆనందపడే, సుఖసంతోషాలతో అనుభవించే దానిని "అన్నఅమత్" అంటారు (అల్లాహ్ ప్రసాదించిన అనుగ్రహం, వరం, ఆశీర్వాదం). అలాగే "అల్ గబ్న్" అంటే: ఎవరైనా ఒక వస్తువును అసలు ధర కంటే ఎక్కువకు కొనుగోలు చేయడం, లేదా తక్కువ ధరకు అమ్మడం — అంటే, నష్టపోవడం. ఎవరికైనా ఆరోగ్యం ఉంది, పనుల నుండి తీరిక సమయమూ ఉంది, కానీ ఆ స్థితిలో అతడు తన పరలోకాన్ని సరి చేసుకోవడానికి (మంచిపనులు చేయడానికి) ప్రయత్నించకపోతే — అతడు వ్యాపారంలో నష్టపోయినవాడిలా అయి పోతాడు.
ఆరోగ్యంగా ఉన్నప్పుడు, ఖాళీ సమయం లభించినప్పుడు మహోన్నతుడైన అల్లాహ్‌కు దగ్గర కావడానికి, మంచి పనులు చేయడానికి అవకాశాన్ని సద్వినియోగం చేసుకోవాలి. ఈ రెండు (ఆరోగ్యం, ఖాళీ సమయం) కోల్పోయే ముందే అల్లాహ్‌కి విధేయత, పుణ్యకార్యాలు చేయడంలో త్వరపడాలి.
అల్లాహ్ ప్రసాదించిన అనుగ్రహాలకు (నిఅమతులకు) నిజమైన కృతజ్ఞత (ధన్యవాదం) తెలపడం అంటే: ఆ అనుగ్రహాలను అల్లాహ్‌కు విధేయతలో, మంచిపనుల్లో వినియోగించడమే.
అల్-ఖాది మరియు అబూ బకర్ ఇబ్నుల్-అరబీ (రహిమహుముల్లాహ్) ఇలా చెప్పినారు: అల్లాహ్ తన దాసుడికి ప్రసాదించే మొదటి అనుగ్రహం ఏమిటి అన్నదానిపై పండితుల మధ్య భిన్నాభిప్రాయాలు ఉన్నాయి: కొందరు - "ఈమాన్" (విశ్వాసం) అని చెప్పారు. మరికొందరు: "జీవితం" (ప్రాణం) అని చెప్పారు. మరికొందరు: "ఆరోగ్యం" అని చెప్పారు. వాస్తవానికి, మొదటిది (ఈమాన్)నే గొప్ప అనుగ్రహం. ఎందుకంటే అది పరిపూర్ణమైన, అఖండమైనది. జీవితం, ఆరోగ్యం — ఇవి ఈ ప్రపంచంలో ఉపయోగపడే అనుగ్రహాలు మాత్రమే. అవి నిజమైన అనుగ్రహాలుగా మారాలంటే, అవి ఈమాన్‌తో పాటు ఉండాలి. ఇంకా, ఆరోగ్యం, జీవితం లాంటి అనుగ్రహాలలోనే చాలా మంది నష్టపోతారు; అంటే, వాటి లాభాన్ని కోల్పోతారు లేదా తక్కువగా పొందుతారు. ఎవరు తమ మనస్సును అనుసరించి సుఖాన్ని, విశ్రాంతిని మాత్రమే కోరుతూ అల్లాహ్ ఆజ్ఞలను పాటించకుండా, పుణ్యకార్యాల్లో నిర్లక్ష్యంగా ఉంటారో - వారు నష్టపోయినవారే. అలాగే, ఎవరికైనా ఖాళీ సమయం ఉండి, కానీ దాన్ని మంచిపనులు చేసేందుకు వినియోగించకపోతే - అతనికి మన్నింపు లేదు, ఎందుకంటే పనిలో నిమగ్నమైన ఉన్నవాడికి అదొక సాకుగా ఉండవచ్చు, కానీ ఖాళీగా ఉన్నవాడి కొరకు ఏ కారణం ఉండదు, అది అతని స్వంత తప్పుగానే పూర్తిగా లెక్కించబడుతుంది.